پهنه‌بندي رقومي شوري خاك سطحي با بكارگيري مدل جنگل تصادفي در اراضي شور دشت ايوانكي

هدف اين مطالعه بررسي تغييرات مكاني شوري خاك با استفاده از مدل RF در بخشي از دشت ايوانكي (استان سمنان، 1398) بود. تعداد 104 نمونه به روش شبكه (فاصله 100 متر)، از 105 هكتار خاك‌هاي، واقع بر روي مارن و آبرفت‌هاي سنگريزه‌دار و كاربري‌ پسته كاري با آبياري جويچه‌اي و اراضي رها انجام شد. بيشترين EC خاك در اراضي رها شده و باغ پسته به ترتيب 173.2و 34 dSm-1 بود. عوامل شوري مواد مادري، كيفيت آب آبياري، PET زياد و خيز مويينه املاح بود. ضريب تبيين (R2) نقشه پيش‌بيني شوري توسط مدل RF مساوي 0.49 و مهم‌ترين شاخص‌هاي كمكي، شوري نرمال شده، خيسي توپوگرافي، سطح مبناي زهكش، پوشش گياهي نرمال شده و پوشش گياهي تعديل شده خاك بودند. شاخص‌هاي نسبت‌ طيفي داده‌هاي لندست 8، در پيش‌بيني تغييرات شوري اهميت زيادي داشتند. از 5 متغير كمكي موثر در مدل، 3 متغير مربوط به شاخص‌هاي نسبت‌ طيفي بود. دليل اهميت شاخص‌هاي نسبت‌ طيفي در مدل، تجمع نمك در سطح خاك، و كاهش سهم متغيرهاي زمين‌نما به دليل مسطح بودن منطقه بود. كاربرد NDVI به تنهايي براي مطالعات شوري كافي نيست و استفاده از شاخص‌هاي شوري و رطوبت براي پيش‌بيني صحيح ضروري است. بررسي همبستگي بين متغير‌هاي كمكي و اجراي مدل حذف برگشتي نشان داد كه متغيرهاي كمكي زياد، سبب افزايش پيچيدگي و خطا در پيش‌بيني مي شود. روش حذف برگشتي با شناسايي مهم‌ترين متغيرها به ساده‌سازي مدل كمك كرد. نقشه پيش‌بيني شوري با مدل جنگل تصادفي با مشاهدات ميداني تطابق داشت و منطقه بحراني شوري را به خوبي مشخص نمود.