كاربرد الگوريتم چندهدفه بهينه سازي ازدحام ذرات در بهره برداري كمي-كيفي از منابع آب مطالعه موردي: سد و رودخانه دز

در تحقيق حاضر سيستم منابع آب سطحي رودخانه دز حد فاصل سد تنظيمي دز تا بندقير براي توسعه يك مدل كمي- كيفي كه قادر به استخراج سياست‌هاي بهره‌برداري بهينه باشد انتخاب شد. براي شبيه‌سازي وضع موجود بهره‌برداري، تحت عنوان سناريوي مرجع، اتصال ديناميك بين مدل‌هاي كمي و كيفي ايجاد شد. طوري كه در سيستم كوپل شده، روابط هيدروليكي بين تمام اجزاي سيستم برقرار گرديد. در سناريوي بهينه‌سازي متغيرهاي تصميم شامل نياز زيست محيطي ماهيانه رودخانه و اهداف شامل حداكثرسازي درصد تامين نيازها و حداقل سازي تخطي از استانداردهاي كيفي بودند. اجراي سناريوي بهينه‌سازي موجب افزايش اطمينان‌پذيري تأمين تمامي نيازهاي دشت با هر اولويتي كه دارند، گرديد. همچنين نتايج سناريوي بهينه‌سازي نسبت به سناريوي مرجع نشان داد كه نه تنها غلظت پارامترهاي آلودگي و كيفي بهبود يافته است، بلكه در بسياري از نقاط رودخانه بخصوص در محل‌هاي برداشت آب كشاورزي، حداقل تجاوز از استانداردهاي كيفي و آلودگي آب رودخانه وجود دارد. نتايج نشان داد با بهره‌گيري از روش اتصال ديناميك كمي-كيفي منابع آب و توسعه مدل كوپل‌شده با استفاده از الگوريتم MOPSO، مي‌توان برنامه‌ريزي بهتري براي استفاده مناسب از منابع آب موجود با در نظر گرفتن تمامي ذينفعان انجام داد. طوري كه علاوه بر تأمين نيازها، روند كيفيت و آلودگي رودخانه نيز در طول دوره بهره‌برداري نزديك به حدود استاندارد باشد.