الگوي توسعه استعداد بهينه در ارتش جمهوري اسلامي ايران: روش تركيبي تحليل شبكه مضامين و نظريۀ مجموعه‌هاي فازي

زمينه و هدف: تحقق مأموريت در سازمان هاي نظامي، بيش از آنكه به تجهيزات متكي باشد، معطوف به سرمايه هاي انساني مستعدي است كه در بهينه ترين وضعيت به ايفاي نقش مي پردازند. در اين بين، توسعه مستعدان تا حد بهينگي و شاخصه هاي استعداد بهينه مسئله اي است كه محققان را برآن داشت به ارائه الگوي توسعه استعداد بهينه در ارتش جمهوري اسلامي ايران بپردازند..روش: اين پژوهش از نوع توسعه‌اي-كاربردي است كه به روش اكتشافي مبتني بر پژوهشي آميخته انجام شده است. به اين منظور، چهار گام اصلي طي شد كه شامل، مرور نظام‌مند متون و تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي به كمك روش تحليل شبكه مضامين، استفاده از روش دلفي فازي به‌منظور اعتبار سنجي شاخصه‌هاي احصاء شده و وزن‌دهي شاخص‌ها مي‌شود. جامعه آماري شامل فرماندهان، مديران و اساتيد خبره حوزه مديريت منابع انساني و مديريت استعداد در ستاد ارتش و دانشگاه فرماندهي و ستاد با مدرك دكتري تخصصي، سنوات بالاي 20 سال و سابقه فعاليت در حوزه مذكور است. نمونه‌گيري به روش هدفمند قضاوتي به تعداد 25 نفر از خبرگان انجام و پرسشنامه بين آنان توزيع شد.يافته‌ها: يافته هاي تحليل شبكه مضامين نشان داد كه ابعاد توسعه استعداد بهينه در سه دسته كلي اعم از تعهد توأم با اشتياق، شايستگي‌ها و قابليت‌ها و هم‌سويي با اهداف و راهبردهاي سازمان قابل دسته‌بندي‌اند كه از سوي ديگر نتايج تحليل دلفي فازي شاخص‌هاي يافت شده براي توسعه استعداد بهينه را به جزء شاخص هاي شماره 13،17، 20،24،27 و 39 تاييد كرد. درادامه نيز به روش بهترين و بدترين فازي، وزن و تاثير هريك از شاخص‌ها بر بهينه‌سازي استعداد نيز مشخص شد.نتايج: جمع‌بندي نشان مي‌دهد براي داشتن مستعدان بهينه در آجا ضروري است به شكل تؤامان توسعه استعدادها در سه بُعد هم‌سويي با اهداف و راهبردهاي سازمان، شايستگي‌ها و قابليت‌ها و تعهد توام با اشتياق مورد نظر باشد.