ارائه‌ الگوي افزايش اثربخشي كيفيت حسابرسي داخلي بر مبناي زنجيره تأمين گزارشگري مالي از ديدگاه افراد بيرون حرفه حسابرسي

برداشت از كيفيت حسابرسي داخلي در ميان ذينفعان متفاوت است. اين در حالي است كه پژوهش‌هاي انجام شده در حوزه حسابرسي داخلي تاكنون صرفا شاخص‌هاي زنجيره تامين بر مبناي زنجيره تامين گزارشگري مالي را از ديدگاه افراد درون حرفه شناسايي كرده‌اند و در خصوص درك ساير ذينفعان از كيفيت خدمات حسابرسي داخلي و قضاوت آنها در اين خصوص بينش محدودي ارائه گرديده است؛ از اينرو هدف اصلي اين پژوهش ارائه‌ الگوي راهبردهاي ارتقا و افزايش اثربخشي كيفيت حسابرسي داخلي بر مبناي چشم‌اندازها و مسير چرخه زنجيره تأمين گزارشگري مالي از ديدگاه افراد بيرون حرفه حسابرسي است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و اكتشافي است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقيق آميخته در دو بخش كيفي و كمي انجام شده است. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي بر اساس ذينفعان حوزه‌هاي زنجيره تأمين گزارشگري مالي و در بخش كمي 256 نفر از سهامداران بورس اوراق بهادار تهران است. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي از روش از معادلات ساختاري استفاده شده است. در راستاي دستيابي به اهداف پژوهش سئوالات مورد نظر جهت مصاحبه طراحي و در نهايت 12 عامل اسـتقلال، صـلاحيت، تجربه، پاسخگويي، محيط كسب و كار، معيارهاي مرتبط با اجراي عمليات حسابرسي داخلي، برنامه‌ريزي و روش‌شناسي، فناوري اطلاعات و دانش كنترل‌ها، دسترسي به منابع، دانش حسابداري و مهارت‌هاي حسابرسي و زير مولفه‌هاي مربوط به هر عامل به عنوان عوامل اصلي در كيفيت خدمات حسابرسي داخلي بر مبناي زنجيره تأمين گزارشگري مالي شناسايي شده است. در ادامه با توجه به شاخص‌هاي شناسايي شده و تعيين ميزان اهميت هر يك از عوامل، به تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از تكنيك معادلات ساختاري پرداخته شده است. نتايج نشان داد متغيرهاي صلاحيت حسابرس، دانش حسابداري و مهارت‌هاي حسابرسي و برنامه‌ريزي و روش‌شناسي به ترتيب داراي بالاترين ضريب اهميت اثرگذاري بر كيفيت خدمات حسابرســي داخلي بر مبناي زنجيره تأمين گزارشگري مالي را دارند.