تاثير گزارشگري پايداري بر ارتباط بين كيفيت حسابرسي و ساير ساز وكارهاي راهبري شركتي با تكنيك هاي حسابداري مديريت

پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي فعاليت شركت ها، گزارشگري پايداري را به عنوان يكي از موضوعات چالش برانگيز تحقيقات حسابداري مطرح ساخته است. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير گزارشگري پايداري بر رابطه مستقيم و غير مستقيم كيفيت حسابرسي و ساير ساز وكارهاي راهبري شركتي بر به كارگيري تكنيك هاي حسابداري مديريت انجام شده است. به منظور دستيابي به اهداف پژوهش، تعداد 66 شركت پذيرفته شده در صنايع خودرو و قطعات، فلزات اساسي، سيمان و گچ و محصولات شيميايي در بورس اوراق بهادار تهران براي دوره زماني 1391 تا 1396 به روش نمونه گيري حذف سيستماتيك انتخاب شد و جهت آزمون فرضيه ها از روش مدل سازي معادلات ساختاري كه از نوع رگرسيون خطي چند گانه به شمار مي‌آيد استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه كيفيت حسابرسي و ساير ساز وكارهاي راهبري شركتي به طور مستقيم و غيرمستقيم از طريق متغير ميانجي گزارشگري پايداري بر به كارگيري تكنيك هاي حسابداري مديريت تأثير مثبت و معنادار دارد. همچنين يافته هاي ديگر پژوهش نشان داد كه به دليل سطح افشاي بالاتر اجزاي گزارشگري پايداري در صنعت فلزات اساسي تاثير غير مستقيم كيفيت حسابرسي و ساير ساز وكارهاي راهبري شركتي بر به كارگيري تكنيك هاي حسابداري مديريت نسبت به ساير صنايع نمونه پژوهش قوي تر است. شواهد گوياي اين مطلب است كه ساز وكار راهبري شركتي از طريق كاهش عدم تقارن اطلاعاتي موجب افزايش كميت و كيفيت گزارشگري پايداري و به كارگيري تكينك هاي حسابداري مديريت جهت تهيه اطلاعات دقيق و مربوط براي تصميم گيري در خصوص كاهش و حذف اثرات زيا ن بار پيامدهاي اقتصادي، زيست محيطي ، اجتماعي و راهبري فعاليت هاي شركت ها مي گردد.