اثر خلق دانش بر قابليت‌هاي شناختي، عملكرد و عدم قطعيت با تاكيد بر نقش تعديل‌كننده سبك‌هاي تصميم‌گيري منطقي و شهودي

طي سال‌هاي اخير موضوع تصميم‌گيري و قابليت‌هاي روانشناختي مورد توجه بسياري از پژوهشگران قرار گرفته است. ديدگاه اجتماعي-شناختي به عنوان يك زاويه نظري منحصر به فرد براي درك بهتر پردازش اطلاعات انساني در گروه‌ها را ارائه مي‌دهد. اين ديدگاه پيشنهاد مي‌كند كه يادگيري شامل تعهدات مختلف پردازش اطلاعات است كه شامل تهيه اطلاعات، ساخت، انتقال، ذخيره‌سازي و بازيابي دانش مي‌باشد. لذا بر پايه اين استدلال، پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري به بررسي تاثير خلق دانش بر ‌قابليت‌هاي شناختي، عملكرد و عدم قطعيت و مطالعه اثر تعديل‌كنندگي سبك‌هاي تصميم‌گيري منطقي و شهودي بر اين رابطه مي‌پردازد. بدين منظور، براي سنجش متغيرهاي حاضر از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه  خلق دانش بر قابليت‌هاي شناختي، عملكرد مالي تاثيرگذار است. همچنين، نتايج بيانگر تاثير منفي خلق دانش بر عدم قطعيت سازمان مي‌باشد. در نهايت سبك‌هاي تصميم‌گيري منطقي و شهودي باعث تعديل تاثير خلق دانش بر قابليت‌هاي شناختي، عملكرد مالي مي‌شود.