ارائه مدلي براي اندازه‌گيري شفافيت‌گزارشگري مالي با تأكيد بر شرايط اقتصادي، كيفيت حسابرسي و عملكرد شركت‌ها

شفافيت گزارشگري مالي يعني گزارش هاي مالي واحد تجاري، واقعيت هاي اقتصادي واحد تجاري را به شيوه اي كه براي استفاده كنندگان صورت هاي مالي قابل درك باشند، ارائه كند. شفافيت گزارشگري مالي از عوامل زيادي تأثير پذير است كه به ذي نفعان و ذي حقان برون سازماني در آگاهي از وضعيت يا عملكرد مالي شركت، كمك مي كند. هدف از اين پژوهش ارائه مدلي براي اندازه‌گيري شفافيت‌گزارشگري مالي در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از روش داده كاوي است. در مرحله اول اين پژوهش به شناسايي عوامل موثر بر شفافيت گزارشگري مالي بر اساس مطالعه متون تخصصي و نظرخواهي از 20 نفر از خبرگان حوزه گزارشگري مالي پرداخته شد. براي بررسي پايايي مولفه ها از شاخص كاپا استفاده شد. در جهت كمي سازي عوامل شناسايي شده از محاسبات فازي در نرم افزار صفحه گسترده اكسل استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه عوامل بيروني و مرتبط با بازار با شش زير مولفه(شرايط اقتصادي و ...)، معيارهاي راهبري شركتي با هشت زير مولفه(كيفيت حسابرسي و ...)، معيارهاي مالي با شش زير مولفه(عملكرد و ...) و معيارهاي غيرمالي با هشت زير مولفه(فناوري اطلاعات و ...) بر شفافيت گزارشگري مالي شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران موثرند. در مرحله دوم به اعتبار سنجي مدل با روش رگرسيوني به عنوان يك روش داده كاوي در قالب سه فرضيه پرداخته شد. بدين منظور از داده هاي شركت هاي بورسي در طي دوره زماني 1396 تا 1400 براي پيش بيني شفافيت گزارشگري مالي استفاده شد. يافته ها نشان داد كه بين شرايط اقتصادي، كيفيت حسابرسي و عملكرد با شفافيت گزارشگري مالي رابطه معناداري وجود دارد. بر اساس يافته هاي پژوهش چنين نتيجه گيري مي شود كه بايد به بهبود شرايط اقتصادي، افزايش كيفيت حسابرسي و بهبود عملكرد شركت ها در جهت افزايش شفافيت گزارشگري مالي شركتهاي بورسي توجه شود.