ارائه مدل توسعه حرفه حسابرسي داخلي با استفاده از تحليل معادلات ساختاري

حسابرسي داخلي در ايران به خوبي توسعه نيافته و وضعيت كنوني آن از جمله تعداد كم افراد حرفه اي و تخصيص غيرمعقول منابع به آن است كه منجربه آن مي شود كه واحدهاي حسابرسي داخلي به اندازه كافي بزرگ نبوده تا بتوانند تمام وظايف خود را با موفقيت انجام دهند. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل توسعه حرفه حسابرسي داخلي با استفاده از تحليل معادلات ساختاري مي باشد. روش پژوهش حاضر همبستگي-پيمايشي، جامعه آماري شامل ذينفعان اصلي حسابرسي داخلي، به منظور نمونه گيري از فرمول كوكران، روش نمونه گيري خوشه اي و در دسترس مي باشد كه در مجموع 279 پرسشنامه گردآوري و براي آزمون مدل پژوهش، از تحليل معادلات ساختاري استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه شرايط علي بر توسعه حرفه حسابرسي داخلي داراي تاثيري حدود 64 درصد، راهبردها بر پيامدها حدود 85 درصد، شرايط مداخله گر بر راهبردها به ميزان 74 درصد تاثير مي باشد. همچنين كمترين تاثيرگذاري مربوط به شرايط زمينه اي بر راهبردها كه برابر با 14 درصد است اما توسعه حرفه حسابرسي داخلي بر راهبردها از نظر آماري تاثيرگذار نمي باشد، بنابراين اين دسته از مدل حذف مي گردد. يافته هاي اين تحقيق مشخص كرد كه به طور كلي، نقش حسابرسي داخلي در فرآيند گزارشگري يكپارچه هنوز مشخص نشده، فلذا پيشرفت اين حرفه به خود حسابرسان داخلي متكي است كه چقدر فعال باشند و در سيستم كنترل هاي داخلي نقش داشته باشند.