واكاوي ازدحام گردشگري از منظر گردشگري هوشمند

ازدحام گردشگري خطري براي مقصدها است؛ زيرا عواملي كه به گردشگري قدرت مي‌بخشند، اگر به‌خوبي مديريت نشوند، پيامدهاي منفي اجتناب‌ناپذيري خواهند داشت كه به كاهش تعداد گردشگر در مقصدها منجر مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسي و واكاوي ازدحام گردشگري از منظر گردشگري هوشمند براي مقصدهاي گردشگري انجام شده است. اين پژوهش از نوع توسعه‌اي - كاربردي و به‌لحاظ روش‌شناسي در زمرهٔ پژوهش كيفي قرار دارد. به‌منظور گردآوري داده‌هاي كيفي، از ابزار مصاحبه استفاده شده است. مشاركت‌كنندگان، در اين پژوهش، 21 نفر از مديران و مسئولان سازمان‌هاي متولي گردشگري، متصديان و فعالان گردشگري، اعضاي هيئت علمي دانشگاه‌هاي مسلط به موضوع هستند كه، با روش گلوله‌برفي و تا رسيدن به اشباع نظري، مصاحبه‌ها انجام شد. در اين خصوص، يافته‌هاي حاصل از مصاحبه با استفاده از روش تحليل مضمون تحليل شدند و درنهايت 193 كد باز، 18 كد محوري و 3 كد انتخابي استخراج شد. نتايج نشان مي‌دهد مديريت ازدحام گردشگري شامل سه بعد عرضهٔ گردشگري با مؤلفه‌هاي تأسيسات و جاذبه، موقعيت فضايي و جغرافيايي مقصد، ظرفيت تحمل محيطي و روان‌شناختي بوميان، پلتفرم‌هاي گردشگري هوشمند، خدمات و سرويس‌هاي هوشمند، بازاريابي و تبليغات هوشمند؛ بعد تقاضاي گردشگري با مؤلفه‌هاي الگوي رفتاري و شخصيتي گردشگران، فصلي بودن گردشگري، ظرفيت تحمل رواني و اجتماعي گردشگران، موقعيت فضايي و جغرافيايي مبدأ، فرهنگ گردشگر و سبك سفر، انگيزهٔ گردشگر و بعد ساختاري/ مديريتي با مؤلفه‌هاي سازوكار توزيع هوشمند، دولت و حاكميت هوشمند، قوانين و سياست‌ها، ساختار و سيستم هوشمند، الگو و سبك مديريت هوشمند و آموزش و فرهنگ‌سازي دسته‌بندي شده است.