شناسايي و اولويت بندي فرصت‌ها و تهديدهاي استفاده از فنّاوري واقعيت مجازي در گردشگري ايران

امروزه ظهور فنّاوري‌هاي ديجيتال صنعت گردشگري را به‌طرز چشمگيري تغيير داده است كه واقعيت مجازي (VR) ازاين‌دست فنّاوري‌هاي مدرن به شمار مي‌رود. فنّاوري واقعيت مجازي، علي‌رغم ظرفيت‌هاي فراوان، هنوز در مقصدهاي گردشگري ايران به‌طور گسترده استفاده نشده است. بنابراين، اين پژوهش بر آن است تا فرصت‌ها و تهديدهاي استفاده از فنّاوري واقعيت مجازي در گردشگري الكترونيكي در ايران را بررسي كند. با توجه به اهميت صنعت گردشگري در اقتصاد كشورها و تأثير استفاده از فنّاوري واقعيت مجازي در سازمان‌هاي فعال اين صنعت، پژوهش حاضر با هدف شناسايي و اولويت‌بندي فرصت‌ها و تهديدهاي استفاده از فنّاوري واقعيت مجازي در صنعت گردشگري ايران انجام شده است. اين هدف با استفاده از روش تحقيق آميخته در دو بخش كيفي و كمّي انجام‌شده است. در بخش كيفي، از روش تئوري زمينه‌اي و، در بخش كمّي، از روش تحليل استنباطي استفاده‌ شده است. همچنين، جامعهٔ آماري در بخش كيفي شامل 10 نفر از خبرگان و مديران و استادان و در بخش كمّي از 45 خبره شامل استادان دانشگاه، مديران سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان تهران و مديران آژانس‌هاي مسافرتي كمك گرفته شده است. بر اساس نتايج حاصله، فرصت‌هاي چهارگانهٔ به‌دست‌آمده به‌ترتيب شامل فرصت‌هاي اقتصادي، فنّاوري، اجتماعي و سياسي هستند كه، در ميان فرصت‌هاي اقتصادي، متغير امكان تجربهٔ مقصد پيش از سفر در اولويت اول قرار گرفت. همچنين، تهديدها به‌ترتيب شامل تهديدات اجتماعي، اقتصادي و فنّاوري است كه، در ميان تهديدهاي اجتماعي، متغير محدود شدن دوستي‌ها و صميميت‌هايي كه در گردشگري سنتي اتفاق مي‌افتد اولويت اول را به خود اختصاص داد.