تحليل شبكه همكاري علمي پژوهشگران حوزه هستي‌شناسي با استفاده از شاخص‌هاي شبكه اجتماعي و بررسي ميزان همبستگي بين شاخص‌هاي مركزيت با بهره‌وري و كارايي پژوهشگران

هدف: هدف پژوهش حاضر تحليل شبكه همكاري علمي پژوهشگران حوزه هستي‌شناسي و بررسي ميزان همبستگي بين شاخص‌هاي مركزيت با بهره‌وري و كارايي پژوهشگران اين حوزه است.روش‌شناسي: اين پژوهش، پژوهشي كاربردي است كه با استفاده از روش تحليل شبكۀ اجتماعي انجام شده است. جامعه پژوهش 29611 پيشينه از برون‌دادهاي حوزه هستي‌شناسي است كه در سال‌هاي 1990-2021 در پايگاه وب آو ساينس ثبت شده‌اند. براي تحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي يوسي آي نت، ووس ويور، گفي و spss استفاده شد.يافته‌ها: بررسي سنجه‌هاي مركزيت نشان داد Pascal Hitzler، Stefano Borgo، Jeff z Pan، Stefan Schulz،    Barry Smith، Nicola Guarino، Ian Horrock، Bernardo Cuenca Grau، ‌Alan Rector مؤثرترين پژوهشگران شبكۀ هم‌نويسندگي حوزه هستي‌شناسي هستند و شبكه همكاري علمي اين حوزه انسجام ندارد؛ چراكه مقدار چگالي كم و ضريب خوشه‌بندي بالاست. بين سنجه‌هاي مركزيت (شامل مركزيت درجه، نزديكي، بينابيني و بردار ويژه) با تعداد توليدات علمي و تعداد استنادات رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، حتي اگر چگالي پايين و ضريب خوشه‌بندي بالا باشد، چنانچه نويسندگان با همكاراني كه در حوزه هستي‌شناسي مي‌شناسند فعاليت مشترك داشته باشند، قطر شبكه و ميانگين فاصله كاهش ‌يافته و جريان اطلاعات در شبكه هم‌نويسندگي حوزه هستي‌شناسي شدت مي‌گيرد.