بررسي وضع موجود فضاي مكث شهري براي تعاملات اجتماعي (موردپژوهي: محدوده پيرامون 15 خرداد تهران)

در كشورهاي كمترتوسعه يافته و در شهرهايي كه به سرعت روند رشد كالبدي را به گونه افسارگريخته مي‌‌پيمايند، مشكلات ناشي از شهرنشيني در ابعاد مختلف دامن‌گير ساكنان اين سكونت‌‌گاه‌هاي بزرگ انساني است. زندگي در شهرهاي بزرگ از جمله تهران در كشور ما، اغلب گمشده‌اي با عنوان انسان و تعاملات انساني است. از اين رو راه حلي به عنوان فضاي مكث شهري براي مواجهه با اين چالش، مطرح مي‌‌شود. بنابراين، هدف از انجام اين پژوهش بررسي وضع موجود فضاي مكث شهري براي تعاملات اجتماعي؛ موردپژوهي محدوده پيرامون 15 خرداد تهران بود. محدوده پيرامون 15 خرداد در تهران، به عنوان نمونه موردي اين پژوهش انتخاب شده است. پژوهش به شيوه توصيفي- تحليلي و با استفاده از شيوه اسنادي و پيمايشي انجام شده است. ابتدا ادبيات و مباني موضوع بررسي شدند تا شاخص ها احصاء شوند. سپس بامراجعه به جامعه خبرگاني (100 نفر) اين شاخص‌ها در قالب ابعاد 3 گانه، نهايي شد. در گام بعدي، در ميدان و به روش مشاهده و مصاحبه، وضع موجود اين شاخص‌ها مورد سنجش قرار گرفت. سنجش وضع موجود نشان داد كه بُعد عملكردي با 0.65 در وضعيت بهتر، بُعد معنايي با 0.6 در رده مياني و بُعد كالبدي با 0.58 در رده آخر جاي دارد. در نهايت نهادهاي متولي ‌مي‌توانند با برپايي هنرهاي خياباني، فعاليت‌هاي گردهمايي، مكان‌هاي تفريحي (پارك‌ها) و بازي و ورزشي و وجود تسهيلات براي افراد كم توان و معلول شرايط بهبود وضع موجود را فراهم سازند.