بحران آبي پيش‌ِروي ايران و رويۀ كميته بين‌المللي صليب سرخ در حفاظت ازآب

خشك‌سالي، مخاصمات مسلحانه، تغييرات اقليمي و... از مسائل نوظهور تهديد امنيت ملي و بين‌المللي به‌ويژه در مناطق خشك و نيمه‌خشك ازجمله جمهوري اسلامي ايران است. در كنار تلاش دولت‌هاي درگير در بحران براي برون‌رفت از وضعيت مذكور، برخي سازمان‌هاي بين‌المللي مانند كميته بين‌المللي صليب سرخ، با تأكيد بر ترويج حقوق بشردوستانه و اتخاذ مكانيسم‌هاي عملياتي، آموزشي و توسعه محور، اقدام به ياري كشورها مي‌نمايند. بررسي كارنامه كميته نشان‌دهنده فعاليت اين نهاد بشردوستانه طي مخاصمات مسلحانه و بلاياي طبيعي است. حائز اهميت آنكه لازم است كميته با درنظرگرفتن تمام امكانات و تجربيات مكتسبه، به ارتقاي جايگاه حمايتي - حفاظتي خود بيشتر اهتمام ورزد. پژوهش حاضر با رويكردي تحليلي- توصيفي و استفاده از اسناد معتبر بين‌المللي به بررسي رويۀ كميته با هدف توسعه اصول بشردوستانه و كمك به قربانيان شرايط بحراني مي‌پردازد. نوآوري پژوهش در بررسي رويكردها، مأموريت‌ها و چالش‌هاي صليب سرخ در حفاظت از آب طي وضعيت‌هاي خاص بوده و دستاورد آن اين است كه با توجه به تغيير شكل و ماهيت مخاصمات مسلحانه و روندهاي جهاني مانند تغييرات اقليمي و ديجيتالي‌شدن، صليب سرخ بايد راه‌حل‌هاي سيستماتيك به‌منظور حفظ آمادگي و تقويت واكنش سريع در مواقع بحراني، ترويج رويكرد منعطف، پايدار و توسعه تخصص درزمينۀ‌هاي مؤثر بر اقدامات بشردوستانه اتخاذ نمايد.