راهبردهاي تمدن‌ساز قرآن كريم با تأكيد بر سورۀ يوسف (ع)

انسان موجودي اجتماعي است و لازمۀ زيست اجتماعي او قوانين مدني است كه بخشي منبعث از عقل بشر و بخشي منبعث از وحي است. قصص قرآن نيز كه هدف از نزول آن عبرت‌آموزي و نقش آن تمدن‌سازي است، رسالت بخش دوم را به عهده دارد. اين پژوهش كه با روش توصيفي‌تحليلي سامان يافته، درصدد استخراج راهبردهاي تمدن‌ساز قرآن بر مبناي قصۀ حضرت يوسف (ع) است. بنا بر يافته‌هاي تحقيق، راهبردهاي تمدني سورۀ يوسف در سه محور قابل شناسايي است كه عبارت است از: راهبردهاي تربيت نفس و خانواده و مديريت سياسي جامعه كه ذيل اين سه محور قرار دارد: محور اول شامل ترسيم نقش زندگي، كتمان سر، توسل و توكل به خدا،امانت‌داري، صبر و تقوا؛ محور دوم شامل مهر و عطوفت بين اعضاي خانواده، شكيبايي بر ناملايمات فرزندان، ملاك نبودن برتري در توانمندي جسمي و عفو و گذشت؛ محور سوم شامل شايسته‌سالاري، عدالت اجتماعي، ارتباطات خارجي با محوريت اقتصادي، نظام گزينش كارگزاران و محوريت قانون. براين‌اساس، مؤلفه‌هاي جامعۀ متمدن، از ويژگي‌هايي نظير شهروندان خودساخته، برخوردار از فضايل اخلاقي و انساني، شكيبا در تعاملات خانوادگي و اجتماعي و عطوفت و پيوند عميق، دور از تعصبات و زمينه‌ساز مدينۀ متمدنِ متدين مبتني بر توحيد و محوريت آن برخوردار خواهد بود. به‌علاوه حكمران جامعه‌اي با شهروندانِ فوق، برآيند آراي آن‌هاست و كارگزاران آن حكومت براساس شايسته‌سالاري، افرادي متخصص، متعهد و امانت‌دار هستند. حاكميت آن نيز مبتني بر قوانين الهي است و خيانت‌كار براساس عدالت و انصاف مجازات خواهد شد.