بررسي ميزان عناصر غذايي اندام‌هاي زايشي بر ميوه‌نشيني درختان كشت بافتي و حاصل از پاجوش خرماي رقم برحي

اين پژوهش به‌منظور بررسي روند تغييرات عناصر غذايي بر ميوه‌نشيني نخل‌هاي خرماي كشت بافتي و پاجوشي رقم برحي در نخلستان ستاد پژوهشكده خرما و ميوه‏هاي گرمسيري در شهرستان اهواز (سال 1400) انجام شد. در اوايل فصل بهار از هر دسته درختان كشت بافتي و پاجوشي، نمونه برداري گل و ميوه در سه مرحله ظهور اسپات، اسپات رسيده و 2 هفته پس از گرده افشاني از سه اسپات صورت گرفت. در مرحله گرده‌افشاني، سه اسپات ديگر در هر نخل 1 تا 2 روز قبل از باز شدن طبيعي با گرده نر يكسان به روش سنتي گرده افشاني شد. در نمونه‌هاي جمع‌آوري شده از درختان كشت بافتي و پاجوشي، عناصر نيتروژن، روي،آهن، منيزيم، منگنز، بور و پتاسيم اندازه گيري شد. در هفته‌ پنجم پس از گرده‌افشاني، درصد ميوه‌نشيني، درصد ميوه‌هاي پارتنوكارپ و درصد ريزش گل و ميوه و در زمان برداشت عملكرد خوشه هر نخل مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد گياهان كشت بافتي نسبت به گياهان حاصل از پاجوش داراي درصد ميوه نشيني كمتر (35.3 درصد در گياهان كشت بافتي و 71.51 درصد در گياهان حاصل از پاجوش) و ميزان ميوه هاي پارتنوكارپ (20.27 درصد در گياهان كشت بافتي و صفر درصد در گياهان حاصل از پاجوش) و ريزش گل و ميوه (28.49 درصد در گياهان كشت بافتي و 44.43 درصد در گياهان حاصل از پاجوش) بيش تري بودند. همچنين ميزان عملكرد ميوه در گياهان كشت بافتي (5.08 كيلوگرم در خوشه) نسبت به گياهان حاصل از پاجوش (11.6 كيلوگرم در خوشه) كمتر بود. ميزان عناصر منيزيم، منگنز، بور، روي و پتاسيم در گياهان حاصل از پاجوش در اغلب مراحل اندازه گيري شده بالاتر از گياهان كشت بافتي بود. نتايج تجزيه رگرسيون خطي چندگانه و گزينش مدل برتر نشان داد ميزان كلسيم و آهن گل و ميوه با ميوه نشيني رابطه منفي و ميزان نيتروژن، فسفر، روي، منيزيم، منگنز و بور گل و ميوه، رابطه مثبت با ميوه نشيني داشت.