پاسخ ويژگي‌هاي رشد و عملكردي ذرت به دورهاي مختلف آبياري در خاك داراي باقي‌مانده علف‌كش‌هاي آپيروس و آتلانتيس

علف كش هاي بازدارنده سنتز استولاكتات سينتاز از جمله علف كش هايي هستند كه پايداري بالايي در خاك دارند. بقاياي اين علف كش ها در خاك مي تواند به گياهان بعدي كشت شده، خسارت وارد كند. به منظور ارزيابي پاسخ گياه ذرت به باقي‌مانده علف‌كش‌هاي بازدارنده استولاكتات سينتاز مصرف شده در كنترل علف هاي هرز در كشت گندم بر برخي ويژگي‌هاي رشد و عملكردي ذرت در دورهاي مختلف آبياري، پژوهشي در كشت و صنعت شهيد بهشتي شهرستان انديمشك در طي سال هاي زراعي 1400-1399 و 1401-1400 اجرا گرديد. بررسي تأثير علف‌كش‌هاي استفاده شده در گندم (به عنوان فاكتور اصلي) و دورهاي مختلف آبياري شامل يك، دو، سه و چهار دور آبياري در فاصله بين برداشت گندم تا كشت ذرت (به عنوان فاكتور فرعي) بر ويژگي‌هاي رشدي و عملكردي ذرت به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام گرفت. سطوح فاكتور اصلي شامل كاربرد علف‌كش آتلانتيس (مزوسولفورون متيل سديم+ يدوسولفورون متيل سديم داراي 18 گرم ماده موثره، 1.2% OD) با دز 1.5 ليتر در هكتار، كاربرد علف‌كش آپيروس (سولفوسولفورون داراي 22.5 گرم ماده موثره، 75% WG) 26.6 گرم به همراه يك ليتر مويان در هكتار ، شاهد داراي علف هرز و شاهد بدون علف هرز (وجين) بودند. علف‌كش‌هاي بازدارنده سنتز استولاكتات سينتاز در ابتداي پنجه زني گندم رقم مهرگان مادري مورد استفاده قرار گرفتند. در اين پژوهش صفاتي مانند طول بوته، تعداد برگ، طول بلال، قطر بلال، تعداد رديف در بلال، تعداد دانه در رديف، وزن صد دانه، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، شاخص برداشت و باقيمانده علف كش در خاك بررسي شدند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه كاربرد علف كش و دور آبياري اثر معني داري بر صفات ارزيابي شده ذرت داشت. كاربرد علف كش آپيروس و آتلانتيس (در شرايط كاربرد چهار دور آبياري) به ترتيب در سال اول آزمايش سبب افزايش 51 و 34 درصدي و در سال دوم آزمايش سبب افزايش 76 و 62 درصدي عملكرد دانه ذرت در مقايسه با شاهد داراي علف هرز شد. نتايج نشان داد كه با افزايش دور آبياري از اثر منفي كاربرد علف‌كش‌هاي بازدارنده سنتز استولاكتات سينتاز بر ارتفاع بوته، تعداد برگ، طول و قطر بلال، تعداد دانه در رديف، تعداد رديف در بلال، وزن صد دانه، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك و شاخص برداشت گياه ذرت كاسته شد و علف كش آتلانتيس در مقايسه با علف كش آپيروس اثر تخريبي بيش تري بر ارتفاع بوته، تعداد برگ، طول و قطر بلال، تعداد دانه در رديف، تعداد رديف در بلال، وزن صد دانه، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك و شاخص برداشت گياه ذرت داشت. بررسي نتايج بقاياي علف كش در خاك نيز حاكي از اين بود كه پس از اتمام دوره آزمايش، بقاياي علف كش آتلانتيس بيش از علف كش آپيروس بود كه اين امر سبب بروز اثر تخريبي بيش تر آن در مقايسه با علف كش آپيروس در كشت ذرت شده است.