تحليل پروژۀ بازآفريني شهري محله بوُبور پاريس با استفاده از فرايند مشكل‌گشايي خلاق

مقولۀ بازسازي و بهسازي، روند طولاني‌مدتي را پشت سر گذاشته و اكنون در آخرين نسخۀ آن، صاحب‌نظران، بازآفريني را به‌عنوان راه‌حلي همه‌جانبه مدنظر قرار داده‌اند. نوعي از بهبود كه تنها درصدد بهسازي فضاي كالبدي نبوده، بلكه جنبه‌هاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و ساير موضوعات اين‌چنيني را نيز در عرصۀ موردبررسي و همين‌طور نواحي اطراف آن مدنظر قرار مي‌دهد. در طي اين نوشتار به مفهوم بازآفريني و به‌طور اخص، بازآفريني شهري در كشور فرانسه و شهر پاريس، در محلۀ بوُبور پرداخته‌شده و اركان موفقيت پروژۀ بازآفريني شهري اين محله موردبررسي قرار گرفته است. اين محله كه هم‌اكنون، به‌واسطۀ وجود مركز فرهنگي ژرژ پمپيدو، به يكي از محلات شناخته‌شدۀ اين شهر تبديل شده است، در گذشته يكي از محلات كمتر  توسعه‌يافتۀ پاريس به‌شمار مي‌رفت. اين بخش از پژوهش، مطالعه‌اي توصيفي‌-تحليلي است كه داده‌هاي نظري آن، از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و در بخش جمع‌آوري اطلاعات در مورد وضعيت موجود محله، از طريق مشاهده مستقيم ميداني گردآوري شده است؛ سپس، با در پيش گرفتن روند مطالعات پيگيري، به شناسايي نقاط ضعف اين طرح با استفاده از فرايند مشكل‌گشايي خلاق پرداخته شد؛ با توجه به اينكه نويسندگان مقاله، بومي نبوده و نگاه تازه‌اي به ساختار عيني حاكم بر اين محله داشته‌اند، يافتن نقاط ضعفي كه از ديد ناظر فرانسوي مقيم مخفي مانده باشد، در دستور كار قرار گرفت و جبهۀ غربي ارسن كليساي سنت مري، به‌عنوان نقطۀ ضعف پروژۀ بازآفريني محلۀ بوُبور شناسايي شد و با هدف ادامۀ روند بازآفريني و تسرّي دادن اركان موفقيت آن به نقطه‌ضعف شناسايي‌شده، يك روند تحقيق و توسعه‌اي براي ارائۀ راهكارهاي عملي دنبال شده است. در نتيجۀ نهايي و راهكارهاي ارائه‌شده، مفهوم تراسه، به‌عنوان مهم‌ترين ركن موفقيت پروژۀ بازآفريني محلۀ بوُبور، ابزار كار نويسندگان بوده است.