استفاده از قرارداد اشتراك درآمد در هماهنگي زنجيره تأمين دوسطحي با حضور راهبردهاي مديريت موجودي توسط فروشنده و سرمايه‌گذاري تبليغات

هدف: پياده‌سازي راهبرد «مديريت موجودي توسط فروشنده» و به اشتراك‌گذاري اطلاعات موجودي ميان خرده‌فروش و تأمين‌كننده، در كاهش هزينه‌هاي نگهداري، هزينه ناشي از كمبود موجودي، هزينه‌هاي حمل‌ونقل و هزينه موجودي مازاد و همچنين، افزايش هماهنگي در تصميم‌گيري‌هاي اعضاي زنجيره تأمين نقش مهمي دارد. در اين پژوهش به بررسي نحوه هماهنگي زنجيره تأمين با تركيبي از راهبرد مديريت موجودي توسط فروشنده و قرارداد اشتراك درآمد پرداخته خواهد شد. در ضمن، در مدل توسعه داده شده، تابع تقاضا به‌صورت ضربي و وابسته به عوامل تأثيرگذار، روي تابع سود همچون قيمت خرده‌فروشي، سرمايه‌گذاري تبليغات خرده‌فروش و توليدكننده در نظر گرفته شده است.روش: در اين مقاله، به مطالعه هماهنگي در يك زنجيره تأمين دوسطحي، شامل توليدكننده و چند خرده‌فروش، تحت قرارداد تسهيم درآمد پرداخته شده است كه در آن، راهبرد قيمت‌گذاري و سرمايه‌گذاري تبليغات هريك از اعضاي زنجيره تأمين با وجود مديريت موجودي توسط فروشنده، در يك زنجيره تأمين متمركز پياده‌سازي مي‌شود. در ادامه، در حالت نامتمركز از بازي استكلبرگ با رهبري توليدكننده استفاده شده است تا متغيرهاي بهينه توليدكننده و خرده‌فروش‌ها به‌دست آيد. سرانجام براي ايجاد هماهنگي و دستيابي به حداكثر سود زنجيره تأمين، قرارداد اشتراك درآمد پيشنهاد شده است تا خرده‌فروش با به‌اشتراك‌گذاشتن نسبتي از درآمد، بخشي از هزينه‌هاي تحميل شده به توليدكننده را جبران كند.يافته‌ها: براي نمايش تأثير پياده‌سازي قرارداد تسهيم درآمد در سود اعضاي زنجيره، مثال عددي ارائه شده است. هزينه‌ها و توابع سود، برحسب ريال محاسبه مي‌شود و اين سيستم به‌مدت يك سال برنامه‌ريزي شده است. در اين مثال مشخص مي‌شود كه اين قرارداد به‌شكل موفقيت‌آميزي عمل كرده است و سود زنجيره تأمين در حالت هماهنگ با سود تحت حالت متمركز برابر است. تحليل حساسيت مدل نشان مي‌دهد كه سود هر يك از اعضاي زنجيره در حالت هماهنگ، بيشتر از سود آن‌ها در حالت نامتمركز است. از طرفي، سرمايه‌گذاري در تبليغات، سود توليدكننده و خرده‌فروش‌ها را به ميزان چشمگيري افزايش مي‌دهد؛ از اين رو به‌عنوان توصيه‌هاي مديريتي، پيشنهاد مي‌شود كه هر دو سطح زنجيره، توجه ويژه‌اي به سرمايه‌گذاري در تبليغات داشته باشند.نتيجه‌گيري: اين پژوهش با ايده‌گرفتن از شرايط واقعي كه در آن يك توليدكننده در يك بازار با چندين خرده‌فروش در تعامل است، توسعه پيدا كرده است. نتايج اين پژوهش مي‌تواند در كليه صنايع خرده‌فروشي، همچون بازارهاي ميوه و تره‌بار، فروشگاه‌هاي عرضه مواد پروتئيني، عرضه‌كنندگان محصولات آرايشي و بهداشتي، داروخانه‌ها و زنجيره‌هاي تأمين دارويي و صنايعي همچون صنعت خودروسازي و پتروشيمي به‌كار گرفته شود. نتايج اين پژوهش، به‌روشني نشان داد كه راهبرد مديريت موجودي توسط فروشنده، تعامل بين توليدكننده و خرده‌فروش‌ها را افزايش مي‌دهد و به توليدكننده‌ها براي دسترسي به اطلاعات مشتري‌ها كمك مي‌كند تا در اسرع وقت محصولات را شارژ و از توليد مازاد جلوگيري كنند.