اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر اثربخشي آموزش ايمني كاركنان سازمان آتش‌نشاني فرديس با استفاده از مدل تصميم‌گيري چندمعياره

زمينه و هدف: برنامه‌هاي آموزش ايمني نقشي كليدي در موفقيت سازمان‌ها و كاهش آسيب‌هاي شغلي ايفا مي‌كنند. اثربخش بودن چنين برنامه‌هايي نه‌تنها فرصت‌هاي تازه براي بهبود مهارت‌هاي ايمني در اختيار كاركنان مي‌گذارد، بلكه به بهره‌وري بيش‌تر و بهبود فرهنگ ايمني نيز منجر مي شود. لذا، اين پژوهش با هدف اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر اثربخشي آموزش ايمني كاركنان سازمان آتش‌نشاني فرديس با استفاده از مدل تصميم‌گيري چندمعياره انجام شد.مواد و روش ها: در اجراي اين پژوهش، ابتدا با استفاده از تكنيك دلفي نسبت به غربال معيارهاي اصلي شامل كيفيت آموزش ، كميت آموزش و سياست‌ها و اقدامات توسعه‌اي و زيرمعيارها اقدام، و پس از آن از طريق مقايسات زوجي نسبت به وزن‌دهي معيارها و زيرمعيارها، و تعيين روابط دروني بين معيارها با استفاده از تكنيك DEMATEL اقدام شد. سپس، با ادغام نتايج ANP و ديمتل در نرم‌افزار سوپردسيژن، نسبت به اولويت‌بندي و وزن‌دهي نهايي معيارها با استفاده از نظر كارشناسي 10 نفر از خبرگان سازمان آتش‌نشاني فرديس اقدام شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه در بين معيارها، كيفيت آموزش با وزن نهايي برابر با 0/515 در اولويت اول و سياست‌ها و اقدامات توسعه‌اي از بيش‌ترين تاثيرگذاري برخوردار بودند. از طرفي، معيار كميت آموزش از بيش‌ترين ميزان تاثيرپذيري و تعامل برخوردار بود. همچنين، در بين زيرمعيارها، حضور مستمر فراگيرها و مدرس در دوره‌ها با وزن نهايي برابر با 0/104 اولويت اول را به‌خود اختصاص داد. نتيجه گيري: به‌طور كلي، مي‌توان اذعان داشت كه اگر به مقوله آموزش نيروي شاغل به‌طور مستمر و كافي توجه نشود، ممكن است برخي از جنبه هاي شغلي كه به آموزش نياز دارند مورد غفلت واقع شده و با گذشت زمان، برخي از آموزه‌ها به فراموشي سپرده شوند. لذا، براي حفظ اثربخشي مقوله آموزش، نسبت به تدوين سند سياست‌گذاري برگزاري دوره‌هاي آموزش ايمني توصيه مي‌شود.