بررسي صحت مهريه نامتعارف و مسئله به‌ارث‌رسيدن حق مطالبه آن

مهريه يكي از سنت هاي اجتماعيِ داراي ريشه شرعي، در جامعه ايران به شمار مي آيد. كاركردهاي فراوان مهريه موجب شده است اين سنت همچنان به بقاي خود ادامه دهد. در دهه‌هاي اخير، رواج مهريه هايي با مبلغ هنگفت و نامتعارف و پيامدهاي آسيب رسان اجتماعي آن، موجب بازنگري فقهي و حقوقي ماهيت چنين مهريه هايي شده است. ازجمله اين پيامدهاي نامطلوب، به‌ارث‌رسيدن حق مطالبه آن است كه موجب بازماندن پرونده هاي آن تا سال‌هاي متمادي است. در اين نوشتار مسئله يادشده با روش توصيفي ـ تحليلي بررسي شده است. به نظر مي رسد راه‌حل‌هاي مبتني‌بر باطل‌دانستن مهريه نامتعارف يا ادله مبتني‌بر به‌ارث‌نرسيدن آن، از قوت كافي برخوردار نيستند؛ ازاين‌رو مي‌توان به‌عنوان يك راه جايگزين، انعقاد تفاهم هايي را شبيه به مهريه و با كاركردهاي مثبت آن‌ پيشنهاد داد كه عاري از پيامدهاي نامطلوب آن باشد. چنين قراردادهايي، پيچيدگي هاي حقوقي تفسيرِ قصد طرفين در مهريه‌هاي نامتعارف را برطرف خواهد كرد.