بي‌محتوايي فلسفه ديويد لوئيس از نگاه پيتر انگر

انگر استاد فلسفه دانشگاه نيويورك پس از چند دهه تدريس و نگارش در حوزه فلسفه تحليلي به اين نتيجه رسيد كه ديدگاه هاي رايج در فلسفه تحليلي و از جمله آثار خود او فاقد محتوايي عيني و جوهري است. انگار ضامن تحليل و نقد ديدگاه هاي گذشته خود، بر فلسفه ديويد لوئيس نيز متمركز شد تا نشان دهد ديدگاه هاي فلسفي او نيز يا تهي است و يا به بحث هايي تهي دامن زده است. استدلال اصلي انگر اين است كه تحليل مفاهيم مورد علاقه فيلسوفان تحليلي تلاشي بي پايان و بي ثمر بوده و مانعي جدي براي پرداختن به مسائل بنيادين فلسفه (مانند وجود روح و جاودانگي) است.ديدگاه « تكثر جهان ها »، « دفاع از وجود اوصاف » و « ابدگرايي » سه ديدگاه فلسفي لوئيس است كه در اين مقاله نقد انگار بر آنها بررسي خواهد شد. انگر از بين اين سه ديدگاه، تنها ديدگاه « تكثر جهان ها » را داراي محتوايي عيني مي داند. اما او اين ديدگاه را فاقد دليل مي داند. اين مقاله استدلال كرده است كه با معيارهاي انگر ديدگاه « تكثر جهان ها »نيز نمي تواند محتوايي عيني داشته باشد. علاوه بر آن بخشي از فلسفه لوئيس ماهيتي متافيزيكي دارد و شيوع استدلال او با ماهيات فلسفه تحليل ناسازگار است.