تخمين دز جذبي تركيب نشاندار 99mTc-MAX در انسان بر اساس داده‌هاي پراكنش زيستي موش balb/c به روش MIRD

برخورد پرتوهاي يونيزان با سيستم هاي بيولوژيك باعث وقوع يونيزاسيون و تحريك اتم ها و مولكول ها شده و محصولاتي غير طبيعي و مضر در محيط بيولوژيك بوجود مي آورند. تخمين دز جذبي در ارزيابي پيامدهاي پزشكي و بيولوژيكي مرتبط با تابش يونيزه كننده حاصل از تجويز راديوداروها از اهميت ويژه اي برخوردار است. بنابراين هدف از اين پژوهش ارزيابي ميزان دز جذبي اندام هاي بدن انسان حاصل از تركيب نوين نشان دار 99mTc-MAX بر اساس مطالعات توزيع زيستي موش هاي balb/c مي باشد. ليگاند طراحي شده با خاصيت شلاته كنندگي از طريق واكنش بين دو ماده ي كلرواستاميد (Chloroacetamide) و زانتات (Xanthate) با نسبت هاي مولي معين سنتز شد. سپس فرآيند نشان دار سازي آن با 99mTc و با خلوص راديوشيميايي 93% در محيط آزمايشگاه و90% در حضور سرم خون انساني با موفقيت صورت گرفت. پس از آن پراكنش زيستي كمپلكس نشان دار در موش هاي balb/c تا 24 ساعت پس از تزريق مورد بررسي قرار گرفت. به منظور برآورد ميزان دز جذب شده در اندام هاي بدن انسان، روش MIRD به كاربرده شد. نتايج بيان گر بيشترين ميزان دز جذب شده كمپلكس مذكور در كبد و با 0.0011mGy/MBq مي باشد. 99mTc-MAX با توجه به جذب قابل توجه كبدي و همچنين تجمع مناسب آن در سيستم رتيكلواندوتليال، مي تواند به عنوان يك عامل تصويربرداري بالقوه موثر واقع شود.