ارزيابي ميزان آلودگي راديواكتيو ناشي از حادثه قلب راكتور نيروگاه اتمي بوشهر با گذشت زمان

حوادث هسته اي گاهي غير قابل اجتناب هستند ولي با آمادگي و تدبير مي‌توان خطرات آن را تا حد بسيار زيادي كاهش داد. براي اين كار بايستي ارزيابي درستي از پيامدهاي حادثه داشت. در اين تحقيق جهت تخمين ميزان نشت راديوايزوتوپ‌ها در صورت رخداد وخيم ترين حادثه در نيروگاه اتمي بوشهر، از شبيه سازي سه بعدي قلب راكتور استفاده شده است. پس از تطابق پارامترهاي اصلي حاصل از شبيه سازي قلب راكتور بوشهر با FSAR آن، و اطمينان از صحت برنامه محاسباتي، فعاليت ايزوتوپ‌ها وابسته به زمان محاسبه شده و نتيجه به عنوان چشمه اوليه براي حادثه فرض گرديده است. سپس حادثه ذوب كامل قلب راكتور و ورود تمامي آلودگي‌ها به محيط زيست شبيه سازي شد. اكتيويته اوليه و فعاليت در طول زمان براي ۱۸ سال پس از حادثه محاسبه گرديد. با بررسي صد راديوايزوتوپ، فعال ترين آن‌ها تعيين شدند. نتايج اين بررسي براي تغييرات ايزوتوپ‌هاي مهم و همچنين فعاليت كلي منبع انتشار (Source term) طي مرور زمان تا 18 سال پس از حادثه محاسبه گرديد. در نهايت فعاليت اختصاصي ناشي از هر يك از ايزوتوپ‌هاي مهم نيز به منظور اولويت بندي جهت رفع آلودگي‌ها ارائه شد. محاسبات با استفاده از كد MCNPX2.7.E و با كمك كارت BURN انجام شد.