بررسي اثر نفتالن در تركيب سوسوزن‌ پلاستيك با خاصيت جداسازي شكل پالس

ضرورت ساخت آشكارسازهايي با ابعاد بزرگ، بازدهي مطلوب، قدرت تفكيك بالا و قيمت كم، در دو دهه اخير منجر به تحقيقات گسترده‌اي در ساخت سوسوزن‌هاي پلاستيكي شده است. بهينه‌سازي اين نوع سوسوزن‌ از موضوعات تحقيقاتي روز دنيا است. در اين پژوهش از مونومر استايرن، دي‌فنيل اكسازول (PPO) به‌عنوان فلوروفور اوليه، فنيل اكسازول بنزن (POPOP) به‌عنوان فلوروفور ثانويه و نفتالن در ساخت سوسوزن پلاستيك استفاده شد. ساخت نمونه‌ها بر اساس فرايند پليمريزاسيون با روش حرارتي بدون آغازگر صورت گرفته است. نتايج طيف سنجي گاما با استفاده از چشمه‌هاي ۱۳۷Cs و ۶۰Co نشان داد كه با افزودن نفتالن در ساخت سوسوزن پلاستيك، بهره نوري به ترتيب ۵/۷ و ۲/۷ درصد افزايش مي‌يابد. جداسازي پرتوهاي گاما و نوترون با استفاده از روش گذر از صفر به‌وسيله چشمه ۲۵۲Cf نشان داد كه براي نمونه شامل ۱۵ درصد وزني PPO بدون حضور نفتالن، FOM و نسبت قله به دره در باياس ۱۰۰۰keVee به ترتيب برابر ۰/۹۱ و ۴/۱۸ و براي نمونه شامل ۱۵ درصد وزني PPO و ۴ درصد وزني نفتالن، برابر ۱/۰۵ و ۸/۷۱ است.