عوامل مؤثر بر ميزان رضايت دانشجويان دانشگاه‌هاي علوم‌پزشكي كشور از اجراي آموزش مجازي در زمان شيوع كوويد-19

هدف با توجه به شيوع بيماري كرونا در آخرين روزهاي سال 2019 به‌ عنوان يك معضل بهداشتي در جهان و منع تجمع، آموزش مجازي در دانشگاه‌ها در پيش گرفته شد؛ بنابراين اين پژوهش با هدف تعيين عوامل مؤثر بر ميزان رضايت دانشجويان دانشگاه‌هاي علوم‌پزشكي مناطق آمايشي 10 ‌گانه كشور از آموزش مجازي در زمان شيوع كوويدـ19 انجام شد. روش ها اين مطالعه به روش تحليلي‌توصيفي، براي تعيين ميزان رضايت دانشجويان از سيستم آموزش مجازي سال 1399 طراحي شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه دانشجويان دانشگاه‌هاي علوم‌پزشكي مناطق آمايشي 10 ‌گانه كشور بود. حجم نمونه‌ 1300 نفر برآورد شد. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه محقق‌ساخته استفاده شد كه پايايي آن با‌ آلفاي كرونباخ 0/76 تأييد شد. پس از تكميل پرسش‌نامه‌ها، اطلاعات مربوط به هر پرسش‌نامه در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 ‌ثبت و ‌تجزيه‌وتحليل شد.  يافته ها در اين مطالعه، بيشترين ميزان رضايتمندي دانشجويان در 2 عامل شيوه ارائه دروس به دانشجو و برآورده شدن انتظارات دانشجويان بود. پس از آن، تعامل استاد با دانشجو، علاقه و نگرش دانشجويان و پايايي و قابليت اعتماد به كاركرد فناوري عوامل رضايت‌بخش از ديدگاه دانشجويان بودند. بين همه متغيرهاي پژوهش، از جمله شيوه ارائه دروس، برآورده شدن انتظارات دانشجويان از يادگيري، پايايي و قابليت اعتماد به كاركرد فناوري با ميزان رضايت دانشجويان همبستگي معناداري وجود داشت (P 0001). نتيجه گيري نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد دانشجويان نسبت به دسترسي به امكانات مراكز آموزش‌هاي مجازي، يادگيري از طريق اين روش و كاربرد روش آموزش مجازي در زمان شيوع كوويدـ19 رضايت، رغبت و نگرش مثبتي دارند. پيشنهاد مي‌شود با توجه به رغبت موجود، آموزش‌هاي لازم در اين زمينه ارائه شود.