طراحي الگوي ذهنيت كارآفرينانه دانش آموختگان با رويكرد ساختاري تفسيري

امروزه بيكاري از چالش‌هاي مهم در كشورهاي در حال توسعه است، از اين‌رو صاحب‌نظران معتقدند ذهنيت كارآفرينانه يكي از عواملي است كه مي‌تواند به حل چالش بيكاري كمك شاياني بكند. بنابراين هدف تحقيق حاضر طراحي الگوي ذهنيت كارآفرينانه دانش‌آموختگان با رويكرد ساختاري تفسيري بوده است. روش تحقيق از نوع كاربردي و توصيفي- همبستگي و جامعه آماري شامل 10 نفر از خبرگان دانشگاهي و كارآفرينان موفق استان سيستان و بلوچستان بوده است. براي شناسايي مولفه‌هاي ذهنيت كارآفرينانه دانش‌آموختگان از مصاحبه با خبرگان و براي طراحي الگو از روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري با نرم‌افزار اكسل استفاده شده است. نتايج نشان داد الگوي ذهنيت كارآفرينانه دانش‌آموختگان داراي 4 سطح است كه مولفه‌هاي (شناسايي فرصت‌هاي ناشي از تغييرات فناوري، توانايي استفاده از فرصت‌هاي بالقوه، توانايي ارائه ايده‌هاي جديد، ايجاد فضا جهت بكارگيري فرصت‌هاي كارآفرينانه، خودكارآمدي كارآفرينانه) در سطح اول و مولفه‌هاي (نگرش كارآفرينانه، تاب‌آوري، كنترل دروني، انگيزه، اعتماد به نفس، ريسك‌پذيري، الهام بخشي) در سطح دوم و مولفه‌هاي (نياز به موفقيت، آينده‌نگري، تمايل به آزادي عمل) در سطح سوم و مولفه آموزش كارآفريني در سطح چهارم قرار دارند و مولفه آموزش كارآفريني در خوشه مستقل، مولفه توانايي استفاده از فرصت‌هاي بالقوه در خوشه وابسته و مولفه‌هاي (شناسايي فرصت‌هاي ناشي از تغييرات فناوري، توانايي ارائه ايده‌هاي جديد، نگرش كارآفرينانه، ايجاد فضا جهت بكارگيري فرصت‌هاي كارآفرينانه، خودكارآمدي كارآفرينانه، تاب‌آوري، كنترل دروني، انگيزه، اعتماد به نفس، نياز به موفقيت، آينده‌نگري، ريسك‌پذيري، تمايل به آزادي عمل، الهام بخشي) در خوشه پيوندي قرار گرفتند.