پيش‌بيني خودكارآمدي كارآفريني از طريق تحمل ابهام با واسطه‌گري چابكي سازماني

مطالعه حاضر با هدف پيش‌بيني خودكارآمدي كارآفريني از طريق تحمل ابهام و چابكي سازماني در دانشگاه فرهنگيان استان فارس انجام‌ شده است. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش جزء پژوهش‌هاي توصيفي_ همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان دانشگاه فرهنگيان استان فارس بود (270N= ) كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي و با استفاده از جدول كرجسي و مورگان، تعداد 155 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. در پژوهش حاضر براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه استاندارد تعديل‌يافته استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها در دو بخش آمار توصيفي (شامل آزمون‌هاي ميانگين، مد و ميانه) و آمار استنباطي (شامل مدل‌سازي معادلات ساختاري) با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS16 و Amos24 انجام پذيرفت. يافته‌ها نشان دادند كه فرضيه‌هاي پژوهش مورد تائيد قرار گرفتند و مدل پژوهش نيز از برازش مناسبي برخوردار بود. در يك جمع‌بندي بر اساس نتايج اگر سازمان‌هاي آموزشي چابك از جمله دانشگاه فرهنگيان به دنبال توسعه رفتارهاي كارآفرينانه در بين كاركنان خود مي‌باشند ابتدا بايد باورهاي كارآفرينانه كاركنان خود را ارتقا دهند كه اين مهم نيازمند ايجاد جو و محيطي با سطح پيچيدگي بالا در سطح سازمان آموزشي است لذا اين سازمان‌ها بايد شرايطي را فراهم نمايند كه ميزان پذيرش عدم قطعيت و ريسك‌پذيري را در بين كاركنان خود ارتقاء دهند. اين پژوهش پيشنهادهاي كاربردي را براي توسعه رفتارهاي كارآفرينانه در سازمان‌هاي آموزشي چابك به همراه دارد تا از اين طريق بتوانند ميزان سازگاري خود را با تغييرات محيطي با سرعت بيشتري ارتقا دهند.