كنكاشي پيرامون همسويي نظام برنامه ريزي درسي هنرستان‌هاي كشاورزي ايران با آموزش‌هاي كارآفريني

اين مطالعه با هدف كنكاشي پيرامون همسويي نظام برنامه‌ريزي درسي هنرستان‌هاي كشاورزي با آموزش-هاي كارآفريني، به روش آميخته اكتشافي (كيفي و كمي) انجام شد. در بخش كيفي تحقيق، ابتدا با بررسي ادبيات نظري، عوامل مؤثر بر نظام برنامه‌ريزي هنرستان‌هاي كشاورزي شناسايي شد. سپس براي تعيين موانع آموزش‌هاي كارآفريني با دعوت از گروهي از خبرگان (8n=) نسبت به برگزاري يك نشست به شيوه‌ي گروه كانوني اقدام شد. پرسشنامه‌ها در سه دور به روش دلفي به نظرخواهي خبرگان (30n=) كه از متخصصان صاحب‌نظـر و آگــاه در حــوزه كشاورزي، مديريت و برنامه‌ريزي بودند؛‌ قرار گرفت. پس از دريافت پرسشنامه‌هاي دور اول دلفي نظرات خبرگان بررسي شدند. مواردي كه ميزان ضريب پراكندگي آن‌ها عدد 0.5 و كمتر بود به‌علاوه موارد جديد پيشنهاد شده توسط خبرگان در دور دوم دلفي به نظرخواهي گذاشته شد و نتايج حاصل از دور دوم همانند دور اول تحليل شد و براي نظرخواهي مجدد به خبرگان در دور سوم ارائه شد. در نهايت و در دور سوم الگوي نهايي شامل 12 مؤلفه و 148 زير مؤلفه به دست آمد. نتايج حاصل از سه مرحله دلفي نشان‌ دهنده‌ي آن است كه مؤلفه‌هاي محتوي، هنرآموزان و روش‌هاي تدريس، به ترتيب رتبه اول تا سوم را دارند، كه لازم است در راستاي همسو شدن برنامه‌ريزي درسي با آموزش كارآفريني مورد توجه قرار گيرند.