تبيين نقش تفكر كارآفرينانه در پيشرفت شغلي كاركنان: مورد مطالعه مديريت جهاد كشاورزي شهرستان كرمان

حضور كارآفرينان به عنوان يك استراتژي نوين در سازمان‌ها براي رشد و بقاي سازمان داراي اهميت و جايگاه ويژه-اي در بسياري از زمينه‌ها به خصوص كشاورزي دارند. دولت‌ها تلاش مي‌كنند با حداكثر امكانات تعداد افراد داراي ويژگي‌هاي كارآفريني را افزايش و آموزش‌هاي كارآفريني را به جامعه ارائه دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسي روابط بين تفكر كارآفرينانه كاركنان مديريت جهاد كشاورزي شهرستان كرمان بر دلبستگي و پيشرفت شغلي انجام شد. با توجه به تعداد 141 نفر كارمند اين اداره، 101 نفر با استفاده از جدول كرجسي و مورگان (1970) و روش نمونه‌گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه وارد مطالعه شدند. به منظور بررسي مدل پژوهش، مجموعه متغيرهاي نوآوري، ريسك‌پذيري، خلاقيت، انگيزه كارآفريني، روحيه كارآفريني و استقلال طلبي (از ويژگي‌هاي تفكر كارآفريني) به عنوان متغير مستقل و ميانجيگري دلبستگي شغلي بر پيشرفت شغلي مورد بررسي قرار گرفتند. تجزيه و تحليل با نرم افزار SPSS و ترسيم مدل معادلات ساختاري با نرم‌افزار Amos انجام گرفت. نتايج نشان داد خلاقيت و روحيه كارآفريني بيشترين ميزان تاثير بر پيشرفت شغلي كاركنان مديريت جهاد كشاورزي را دارد، از طرف ديگر با تاثير خلاقيت و روحيه كارآفريني بر دلبستگي شغلي، سطح پيشرفت شغلي آنها بيشتر نيز شد. پيشنهاد مي‌شود به منظور ايجاد تفكر كارآفريني در بين كاركنان مديريت جهاد كشاورزي شهرستان كرمان، علاوه بر آموزش ضمن خدمت، تدابيري براي تنظيم و مشاركت كاركنان در برنامه‌هاي مختلف بر اساس ويژگي‌هاي كارآفريني انجام شود. تا علاوه بر تمرين و تكرار اين ويژگي‌ها، منجر به افزايش و آموزش به سايرين نيز فراهم شود.