واكاوي ابعاد و مولفه هاي سازمان مربيگرا در دانشگاه ها با روش تحليل مضمون

سازمان مربي گرا يكي از پارادايم هاي جديد در حوزه توسعه سازماني است كه از مربي گري در جهت تحقق استعدادها و مديريت دانش سازماني بهره مي گيرد. پژوهش حاضر با هدف واكاوي ابعاد و مولفه هاي سازمان مربي گرا در دانشگاه ها انجام پذيرفت. اين پژوهش در زمره پژوهش هاي كيفي و در پارادايم قياسي است كه از حيث هدف كاربردي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش خبرگان در حوزه مربيگري شامل اساتيد و مديران دانشگاه هاي شهر تهران مي باشند. 25 نفر نمونه موردنظر به روش هدفمند و تكنيك گلوله برفي انتخاب شده اند. ابزار گردآوري داده ها مصاحبه مي باشد. داده ها به روش تحليل مضمون و با استفاده از نرم افزار اطلس ATLAS.TI تحليل شده اند. نتايج حاصل از پژوهش، سه بعد شامل ويژگي هاي مربيان، ويژگي هاي متربيان و ويژگي هاي سازماني را شناسايي نمود. با توجه به نتايج پژوهش حاضر، پيشنهاد مي شود در جهت استقرار مؤثر سازمان مربي گرا در دانشگاه ها به مولفه ها و شاخص هاي سه بعد مذكور پرداخته شود تا با آموزش اصول و مهارت هاي مربي گري به مديران، زمينه آمادگي و پذيرش متربيان جهت سازگاري با تغييرات فراهم شود؛ در اين راستا لازم است با تغيير در استراتژي هاي مديريتي، بكارگيري ساختار سازماني منعطف با سلسله مراتب اندك، نهادينه كردن فرهنگ حامي مشاركت، يادگيري و خلاقيت و استفاده از فناوري هاي الكترونيك اطلاعات و ارتباطات به روز، بستر موردنياز جهت بدل شدن دانشگاه ها به سازمان مربي گرا را مهيا نمود.