طراحي آزمون قضاوت موقعيتي براي پيش‌بيني عملكرد دانشجويان

دانشگاه‌ها به دليل كاركرد خطيري كه برعهده دارند، به دنبال يافتن افرادي هستند كه آنها را در اجراي سياست‌هاي خود و عرضه افراد شايسته به اجتماع ياري نمايند. سوالي كه در اين ميان وجود دارد اين است كه چگونه ويژگي‌هاي افراد را مورد ارزيابي قرار داد تا بتوان در نهايت به شناسايي و توسعه افراد شايسته در دانشگاه پرداخت. پژوهش حاضر تلاش دارد تا با طراحي يك آزمون قضاوت موقعيتي عملكرد دانشجويان را پيش‌بيني نمايد. آزمون قضاوت موقعيتي ابزاري است كه در آن مجموعه‌اي از موقعيت‌ها گنجانده شده و از افراد خواسته مي‌شود تا مشخص كنند در آن موقعيت چه گزينه‌هايي مناسب يا نامناسب هستند. بدين منظور ابتدا شايستگي‌هاي شناسايي‌شده براي دانشجويان دانشكده مديريت يكي از دانشگاه‌هاي تهران از مطالعات قبلي احصا و در7 خوشه طبقه‌بندي شدند، سپس موقعيت‌ها و گزينه‌هاي مهم و رايج دانشجويي گردآوري شده و با نظرات خبرگان مهم‌ترين آنها شناسايي گرديدند. پرسش‌نامه نهايي آزمون قضاوت موقعيتي كه حاوي 35 سوال بود در اختيار يك نمونه 93 نفره از دانشجويان قرار گرفت. پايايي آزمون با استفاده از روش آلفاي طبقه‌بندي‌شده، مقدار 67/0 به دست آمد. براي محاسبه روايي ملاكي آزمون نيز از معيارهاي عملكردي مانند معدل و امتياز دانشجويي استفاده شد كه هم‌بستگي نتايج آزمون قضاوت موقعيتي با معدل و امتياز دانشجويي به ترتيب 271/0 و 298/0 به دست آمد. اين نتايج با نتايج پژوهش‌هاي مشابه بين‌المللي همخواني دارند. پيش‌بيني عملكرد دانشجويان با دقت نسبتاً مناسب و صرف هزينه و زمان كم، ايجاد عدالت رويه‌اي در فرايند ارزيابي و ايجاد خودآگاهي در افراد از مزاياي اين ابزار هستند.