واكاويِ مفهومِ طراحيِ خط‌مشي، با استفاده از تحليل مضموني: ماهيت، شاخص‌ها و عناصر

در ادبيات و متون علميِ مربوط به خط مشي عمومي، «طراحيِ خط مشي» معادل با شكل گيري خط مشي و يا بخشي از آن در نظر گرفته شده است. برخي آن را بديهي و برخي ناممكن دانسته اند كه اين موضوع منجر به ايجاد پراكندگي در ادبياتِ «طراحيِ خط مشي» و ابهام در مفهوم آن شده است. پژوهشِ حاضر، با هدف فهم و تبيين مفهوم «طراحيِ خط مشي» به واكاوي و تحليل ادبياتِ موجود در اين حوزه پرداخته است. در اين پژوهش، نگارنده تلاش كرده است با مطالعۀ كتاب خانه اي، مهم ترين تعاريف و مفاهيمِ مربوط به «طراحي» و «طراحيِ خط مشي» را در ادبياتِ موجود، جمع آوري و با استفاده از تحليلِ مضمون به تحليل و واكاويِ آن بپردازد. بر اساس تحليل داده هاي برآمده از اسنادِ موردِ بررسي و كد گذاري داده ها، با استفاده از تحليل مضمون اين كدها در نهايت در قالب دو مضمونِ فراگير طبقه بندي شدند كه عبارتند از: «شاخص هاي طراحيِ خط مشي» و «عناصر طراحيِ خط مشي» كه بر اين اساس تلاش شده تا دو تعريف از طراحيِ خط مشي پيشنهاد شود. بر اساس شاخص ها، طراحيِ خط مشي، تلاشي است آگاهانه براي ايجاد خط مشي هاي كارآمد، با استفاده از دانش و خلاقيت، در جهت ايجاد تغييراتِ مورد نظر و مطلوب. بر اساس عناصر، طراحيِ خط مشي، تلاشِ طراحانِ خط مشي در جهت كاوشِ زمينه اي و ايجاد و تقويت زيرساخت هاي استفاده از دانش در خط مشي گذاري و شكل گيريِ طرح هاي موثر و كارآمد از خط مشي است.