شناسايي عوامل تأثيرگذار بر بازآفريني فضاهاي همگاني (مطالعه موردي بوستان ولايت تهران)

فضاهاي شهري دستخوش تغييرات شده و به لحاظ كالبدي و عملكردي دچار فرسودگي مي‎شوند. در اين راستا به منظور ارتقاي كيفيت فضاهاي شهري رويكردهاي متعددي ارايه شده، كه برآيند سير تكاملي آن‎ها بازآفريني بوده است. بازآفريني شهري دربرگيرنده‎ي برنامه‎ هايي با اهداف كالبدي، اقتصادي، اجتماعي، زيست‎ محيطي مي باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسايي آن دسته از عوامل موثر بر كيفيت فضاهاي همگاني كه با موفقيت بازآفريني شهري در ارتباط است، انجام مي‎شود؛ لذا كوشش دارد ضمن دستيابي به مدلي مفهومي، مهم‎ترين ابعاد تاثيرگذار بر ارتقاي بازآفريني شهري ارايه دهد. ازنظر روش، از نوع تحقيقات توصيفي – تحليلي مي‎باشد. با استفاده از تكنيك مدل‎يابي معادلات ساختاري (SEM) و با كمك نرم‎افزار AMOS به شناسايي عوامل موثر بر بازآفريني فضاهاي همگاني و ميزان تاثيرگذاري آن‎ها پرداخته شده است. مطابق با نتايج تحليل در ميان مولفه‎ هاي بعد كالبدي، زيبايي (بارعاملي 0.983)، در مولفه‎هاي بعد اقتصادي، عدالت (با بارعاملي 0.964)، در مولفه‎ هاي بعد اجتماعي – فرهنگي، معنا و هويت (بارعاملي 1.00)، در نهايت از مولفه‎ هاي بعد زيست‎ محيطي، معنا و پاكيزگي (با بارعاملي 0.671) بيشترين تاثير را دارند. با حذف مولفه‎ي آسايش ساير مقادير آمارهاي مستخرج از مدل نظري پژوهش نيزحاكي از انطباق خوب مدل است. مولفه‎ هاي انتخاب شده براي سنجش بازآفريني فضاي همگاني بوستان ولايت تهران از اعتبار لازم برخوردار بوده است.