سياست‌گذاري گردشگري در اسناد توسعه‌اي جمهوري اسلامي ايران با تاكيد بر گردشگري ورزشي

هدف مطالعه حاضر بررسي سياست‌گذاري صنعت گردشگري در اسناد توسعه‌اي جمهوري اسلامي ايران با تاكيد بر گردشگري ورزشي است. براي اين منظور هشت سند توسعه‌اي كه در حال حاضر معتبر هستند به طور هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها به روش اسنادي جمع‌اوري و به صورت كيفي تحليل شدند. نتايج نشان داد كه گردشگري، گردشگري ورزشي و معاني نزديك به‌ آن‌ها در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، چشم‌انداز جمهورى اسلامى ايران در افق ۱۴۰۴، نقشه جامع علمي كشور و سياست‌هاي كلي علم و فناوري، مورد توجه نبودند اما در سياست‌هاي كلي برنامه ششم توسعه، برنامه ششم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران و الگوي پايه اسلامي ايراني پيشرفت مورد توجه قرار گرفته‌اند و افزايش اهميت گردشگري در نزد سياست‌گذاران در نهايت منجر به تدوين سند راهبردي توسعه گردشگري ايران شده است. بعد از ابلاغ سياست‌هاي كلي برنامه ششم توسعه، سياست‌گذاري گردشگري و گردشگري ورزشي ايران دچار تحول شده و اسناد بعدي اهميت زيادي را به اين صنعت اختصاص داده‌اند. با اين وجود به نظر مي‌رسد براي حصول نتيجه مطلوب اجراي سياست‌هاي مرتبط با گردشگري و گردشگري ورزشي بايد مورد تاكيد و ارزيابي مستمر قرار گيرند.