الگوي رقابت‌پذيري برندهاي پوشاك ورزشي ايراني براي ورود به بازارهاي بين‌المللي

جهاني‌شدن، اهميت رقابت‌پذيري در صنعت پوشاك ورزشي را دوچندان كرده است. در كشور ما برند‌هاي پوشاك ورزشي بسياري وجود دارند كه به‌علت عدم توانايي رقابت با برندهاي خارجي، در عرصه تجارت  بين‌المللي فعاليت ندارند. از اين‌رو پژوهش حاضر درنظر دارد الگوي رقابت‌پذيري برندهاي پوشاك ورزشي ايراني براي ورود به بازارهاي بين‌لمللي را شناسايي كند.در اين پژوهش روش آميخته(كيفي و كمي) به‌كار گرفته شد. جامعه آماري شامل خبرگان در صادرات پوشاك ورزشي و تعداد 200 توليدكننده برندهاي پوشاك ورزشي در سراسر كشور بودند. 3 برند به‌عنوان نمونه از جامعه اول به‌صورت هدفمند و 132 نفر از جامعه دوم براساس جدول مرگان و به‌صورت تصادفي انتخاب شدند. با انجام مطالعات ميداني، مؤلفه‌هاي مژثر بر رقابت‌پذيري شناسايي شدند و پس از تأييد در دور دوم دلفي، مدل استخراج‌شده از پژوهش ارائه و درنهايت پرسشنامه داراي 5 گويه و 74 سؤال براساس طيف ليكرت آماده شد. روايي پرسشنامه توسط اساتيد و متخصصان مورد تأييد قرار گرفت و پايايي آن نيز در يك نمونه اوليه 30 نفري ضريب با آلفاي كرونباخ 0.96 به‌دست آمد. جهت مدل‌سازي معادلات ساختاري از نرم‌افزار Spss و Smart Pls استفاده شد.نتايج حاصل از پژوهش نشان داد مؤلفه‌هاي صادرات، تمايز برند، گرايش بازاريابي و گرايش استراتژيك، بر رقابت‌پذيري برندهاي پوشاك ورزشي ايراني براي ورود به بازارهاي بين‌المللي تأثيرگذارند.