نقش واسطه‌اي بهزيستي روانشناختي در رابطه بين صفات شخصيت و علائم تحليل رفتگي شغلي(مورد مطالعه:كاركنان انتظامي شهر تهران)

پژوهش حاضر در صدد بررسي نقش واسطه‌اي بهزيستي روانشناختي در رابطه بين صفات شخصيت و علائم تحليل رفتگي شغلي در بين كاركنان انتظامي شهر تهران بود. جهت انجام پژوهش از روش همبستگي استفاده شد. به همين منظور از ميان كاركنان شاغل در شهر تهران به روش نمونه خوشه اي 265 انتخاب شد. در ادامه سه ابزار1- پرسشنامه تحليل رفتگي شغلي، 2- چك‌ليست علائم تجديدنظر شده و 3- آزمون شخصيت نئو بر روي آنها اجرا گرديد. جهت بررسي پايايي ابزارهاي تحقيق از ضريب آلفا استفاده شد نتايج نشان داد ضريب آلفا مطلوب و بالاتر از 0.82 مي باشد. جهت بررسي روايي ابزارهاي پژوهش از همساني دروني استفاده شد،كه نتايج پرسشنامه نشان مي دهد بين خرده مقياس‌هاي هر ابزار با نمره كل آن همبستگي بالاي وجود دارد. جهت تدوين مدل ساختاري از نرم افزار اسمارت پي ال اس استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد متغيرهاي صفات شخصيت و بهزيستي رواني توانسته اند 0.584 از علائم تحليل رفتگي شغلي كاركنان فراجا را تبيين نمايند. علاوه بر اين، ضريب بتا متغير صفات شخصتي بر روي علائم تحليل رفتگي شغلي برابر 0.350- است و ضريب بتا تاثير شخصيت بر بهزيستي روان شناختي برابر0.461- است. همچنين تاثير مستقيم بهزيستي روانشناختي بر علائم تحليل رفتگي شغلي برابر 0.536 است. علاوه بر اين مقدار تاثير غير مستقيم شخصيت و بهزستي روانشناختي بر علائم تحليل رفتگي شغلي برابر 0.247- است. اين نتيجه نشان مي دهد 58 درصد از واريانس علائم تحليل رفتگي شغلي را مي توان بر اساس صفات شخصيت و بهزيستي روانشناختي تبين نمود. علاو بر اين، تاثير شخصيت بر علائم تحليل رفتگي شغلي منفي و تاثير همزمان شخصيت و بهزيستي روانشناختي بر علائم تحليل رفتگي شغلي منفي است.