زمان ‌بندي وظايف با ساختارهاي مختلف در ساخت ابري با توجه به زمان و هزينه جا‌به‌جايي و زمان رسيدن وظايف

هدف: ساخت ابري يك الگوي توليد سرويس ‌كار است كه از منابع توليدي موجود در مكان‌هاي مختلف جغرافيايي به ‌صورت متمركز جهت پاسخ‌گويي به نيازهاي اختصاصي مشتريان بهره مي‌برد. يكي از مسايل اصلي در سيستم‌هاي ساخت ابري تخصيص مناسب زيروظايف به سازمان‌ها و زمان‌بندي بهينه آن‌ها است. بيش‌تر مطالعات موجود در ادبيات، علي‌رغم محتمل بودن وجود وظايف با ساختارهاي متفاوت در يك مجموعه سفارش، فرض مي‌كنند كه همه وظايف صرفا از يك نوع ساختار برخوردار هستند. به‌علاوه مدل‌هاي زمان‌بندي موجود در ادبيات ساخت ابري معمولا بر اين اصل بنا نهاده شده‌اند كه تمام وظايف در لحظه صفر در دسترس هستند و زمان/هزينه لجستيك بين سازمان‌ها ناچيز است، بنابراين در اين مطالعه يك مدل بهينه‌سازي با سه تابع هدف زمان تكميل وظايف، هزينه تحميل‌شده به سيستم ساخت ابري و كيفيت سرويس‌هاي انتخاب‌شده توسعه داده مي‌شود كه به‌منظور نزديك شدن به دنياي واقعي سه ويژگي در آن لحاظ شده است: 1- امكان وجود وظايف با دو ساختار سري و موازي، 2- زمان ورود متفاوت وظايف به سيستم ساخت ابري و 3- زمان/هزينه جابجايي بين سازمان‌هاي مختلف.روش‌شناسي پژوهش: ابتدا شش مثال با تعداد وظايف و زيروظايف مختلف با هر دو دسته ساختارهاي سري و موازي طراحي مي‌شود، سپس به‌منظور حل دقيق مدل پيشنهادي و دست‌يابي به بهينه جهاني، از ابزار CPLEX در نرم‌افزار GAMS استفاده مي‌شود.يافته‌ها: جهت بررسي اهميت ويژگي‌هاي مدل توسعه داده‌شده دو مطالعه مقايسه‌اي ارايه مي‌شود. در مطالعه مقايسه‌اي اول، مدل ارايه‌شده با يك مدل مشابه كه در آن فرض شده همه وظايف در لحظه صفر در دسترس هستند مقايسه مي‌شود. در حالي ‌كه در مطالعه مقايسه‌اي دوم اثر در‌نظر گرفتن زمان/هزينه لجستيك بين سازمان‌ها در تخصيص زيروظايف به سرويس‌هاي موجود در هر سازمان‌ موردبررسي قرار مي‌گيرد. نتايج به‌دست ‌آمده از مطالعات مقايسه‌اي ميزان گمراه شدن مدير ساخت ابري در مواجهه با مدل‌هاي كاهش داده‌شده را به‌خوبي نمايش مي‌دهند.اصالت/ارزش افزوده علمي: برون‌داد اين پژوهش، ارايه مدلي براي زمان‌بندي هم‌زمان وظايف با ساختارهاي سري و موازي با در‌نظر گرفتن زمان ورود متفاوت وظايف و لجستيك در سيستم ساخت ابري است.