اثربخشي درمان فراتشخيصي يكپارچه‌نگر بر افسردگي، اضطراب و استرس دختران نوجوان

مقدمه: دوره نوجواني با تغييرات سريع زيستي، شناختي و اجتماعي همراه مي‌باشد، كه اين تغييرات مي‌تواند بر سلامت روان نوجوانان تاثير داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان فراتشخيصي يكپارچه‌نگر (نسخه نوجوان) بر افسردگي، اضطراب و استرس دختران نوجوان شهرستان سبزوار انجام شد.  روش كار: پژوهش حاضر نيمه تجربي از نوع نيمه آزمايشي و با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان نوجوان دختر شهر سبزوار در سال تحصيلي  1401- 1400 بود، كه از بين آنها تعداد 44 نفر با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمايش 10 جلسه مداخله درماني گروهي دريافت كردند و گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكردند. هر دو گروه مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21)، را در مرحله پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS-25  با استفاده از روش تحليل كوواريانس چند متغيري استفاده شد. يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه درمان فراتشخيصي يكپارچه باعث كاهش معني داري در نمرات پس آزمون افسردگي، اضطراب و استرس گروه آزمايش - در مقايسه با گروه كنترل شده است (0/001 P).  نتيجه گيري: به نظر مي‌رسد كه درمان فراتشخيصي يكپارچه‌نگر يكي از روان‌درماني‌هاي موثر در درمان اختلالات رواني نوجوانان دختر مي‌باشد،  پس اين درمان مي‌تواند به بهبود بهداشت رواني دختران نوجوان كمك كند.