اثربخشي بسته توانمندسازي روان‌شناختي بر بهزيستي رواني و تاب آوري خانوادگي زنان داراي همسر معتاد

مقدمه: توانمندسازي زنان داراي همسر معتاد نقش مهمي در بهبود سلامت رواني آن ها دارد. از اين رو، اين مطالعه با هدف اثربخشي بسته توانمندسازي روان شناختي بر بهزيستي رواني و تاب آوري خانوادگي زنان داراي همسر معتاد انجام شد. روش كار: روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل كليه زنان داراي همسر معتاد به مت آمفتامين شهر تهران در سال 1401 بود كه همسر آن ها براي درمان، به مراكز درماني مراجعه كرده بودند. سي نفر اعضاي نمونه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و با روش تصادفي ساده به گروه آزمايش (15 نفر) و گواه (15 نفر) اختصاص داده شدند. براي گردآوري داده ها از نسخه كوتاه مقياس بهزيستي روان شناختي ريف و مقياس تاب آوري خانواده سيكسبي  استفاده شد. اعضاي گروه آزمايش در 12 جلسه 90 دقيقه اي شركت كردند. تحليل داده ها با نرم افزار SPSS. v21 و در سطح معناداري 0.05 از طريق آزمون تحليل كوواريانس تك متغيره انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد بسته توانمندسازي روان شناختي بر بهبود نمره كلي بهزيستي رواني (100/244=F؛ 0/001=P) و زيرمقياس هاي رشد شخصي (33/500=F؛ 0/001=P)، ارتباط مثبت با ديگران (31/118=F؛ 0/001=P) و پذيرش خود (25/937=F؛ 0/001=P) تأثير معناداري دارد. علاوه بر اين، تأثير بسته توانمندسازي روان شناختي بر بهبود نمره كلي تاب آوري خانوادگي (41/535=F؛ 0/001=P) و زيرمقياس هاي ارتباط و حل مسئله (28/716=F؛ 0/001=P) و پذيرش مشكل (16/301=F؛ 0/001=P) معنادار شده است. نتيجه گيري: توجه همه جانبه و جامع به توانمندسازي روان شناختي زنان داراي همسر معتاد و تقويت آن از طريق رويكردهايي همچون بسته توانمندسازي روان شناختي پيشنهاد مي شود.