• شماره ركورد
    1384987
  • عنوان مقاله

    اثربخشي درمان مبتني بر ذهني‌سازي بر وضعيت رواني و كيفيت زندگي در زنان مبتلا به كم‌كاري تيروئيد

  • پديد آورندگان

    صهبا ، زهرا دانشگاه آزاد اسلامي واحد خميني‌شهر - گروه روان‌شناسي , لطيفي ، زهره دانشگاه پيام‌ نور مركز تهران - گروه روان‌شناسي , زرين ، حسين دانشگاه آزاد اسلامي واحد خميني‌شهر - گروه روان‌شناسي

  • از صفحه
    55
  • تا صفحه
    65
  • كليدواژه
    ذهني‌سازي , وضعيت رواني , كيفيت زندگي , كم‌كاري تيروئيد
  • چكيده فارسي
    مقدمه: ميان بيماران مبتلا به كم‌كاري تيروئيد، مشكلات روان‌شناختي و كيفيت زندگي دو متغير بااهميت شناخته شده‌اند. از اين رو پژوهش حاضر به مطالعه‌ي بررسي اثربخشي درمان مبتني بر ذهني سازي بر وضعيت رواني (افسردگي و اضطراب) و كيفيت زندگي در زنان مبتلا به كم كاري تيروئيد پرداخته است.روش كار: روش پژوهش، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه زنان ۲۰ تا ۶۰ سال مبتلا به كم‌كاري تيروئيد مراجعه‌كننده به مركز مهديه اصفهان در سال ۱۴۰۱ بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس، ۱۰۰ نفر انتخاب شدند. وضعيت رواني و كيفيت زندگي شركت‌كنندگان با استفاده از پرسشنامه افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21) و نسخه كوتاه كيفيت زندگي بهداشت جهاني (WHO-QoL-BREF) بررسي گرديد. از ميان 65 نفر باقي مانده براساس معيارهاي ورود، 30 نفر انتخاب و توسط روانپزشك همكار ابتلاي آن‌ها به افسردگي و اضطراب تاييد شد و به صورت تصادفي در دو گروه ۱۵ نفري آزمايش و كنترل قرار داده شدند. سپس شركت‌كنندگان گروه آزمايش در ۱۲ جلسه‌ي ۹۰ دقيقه‌اي درمان ذهني‌سازي را دريافت كردند. در تجزيه و تحليل داده‌ها نيز، آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري‌ مكرر و آزمون تعقيبي LSD به كار گرفته شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه ميانگين نمرات پيش‌آزمون افسردگي و اضطراب گروه آزمايش به ترتيب از ۳۲ و ۳۵ به ۲۴ و ۳۱، در مرحله‌ي پس‌آزمون كاهش يافته است. هم‌چنين در مقايسه قبل و پس از مداخله ميانگين نمرات ابعاد كيفيت زندگي گروه آزمايش شامل سلامت جسماني، سلامت رواني، روابط اجتماعي و سلامت محيطي، به ترتيب از ۳۹، ۴۴، ۳۲ و ۴۵ به ۴۴، ۵۰، ۳۶ و ۴۹، افزايش يافته است. اين وضعيت در مرحله‌ پيگيري نيز ثابت باقي مانده است. لذا MBT بر كاهش افسردگي و اضطراب و نيز افزايش كيفيت زندگي در زنان مبتلا به كم كاري تيروئيد اثربخش است (0/01≤P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به دست‌آمده مي‌توان نتيجه گرفت كه از جمله رويكردهاي آموزشي مؤثر براي كمك به زنان مبتلا به كم‌كاري تيروئيد كه دچار وضعيت خلقي پريشان و كيفيت زندگي پايين هستند، رويكرد ذهني‌سازي است كه مي‌توان از اين‌ رويكرد به‌عنوان يك الگوي درماني مفيد به منظور پيشگيري از اختلالات روان‌شناختي و نيز بهبود كيفيت زندگي بهره گرفت.
  • عنوان نشريه
    پژوهش توانبخشي در پرستاري
  • عنوان نشريه
    پژوهش توانبخشي در پرستاري