ارزيابي نقش گردشگري در تغيير الگوهاي فرهنگي نواحي روستايي با استفاده از مدل ديمتل (مورد مطالعه: روستاي محمودآباد، شهرستان خدابنده، استان زنجان)

صنعت گردشگري به عنوان صنعت سبز داراي جايگاهي ويژه در مباحث توسعه پايدار محيطي، به ويژه در روستاها و حفظ محيط زيست بوده كه يكي از ابعاد آن گردشگري روستايي است. به طوري كه توجه و توسعه ي آن مي تواند براي كشورهاي درحال توسعه كه با معضلاتي چون نرخ بيكاري بالا، محدوديت منابع ارزي و اقتصاد تك محصولي مواجه هستند، از اهميت فراواني به لحاظ تنوع بخشي اقتصادي برخوردار باشد. پژوهش حاضر به بررسي و ارزيابي نقش گردشگري در تغييرات فرهنگي(سبك ازدواج) روستاي محمودآباد مي پردازد. اين تحقيق از نظر هدف، كاربردي و روش بررسي آن توصيفي– تحليلي صورت گرفته است. جامعه‌ آماري اين تحقيق متشكل از 15 نفر از مديران محلي روستاي محمودآباد و كارشناسان اين حوزه را تشكيل مي دهند. در پژوهش حاضر تأثيرگذارترين و تأثيرپذيرترين عوامل موثر بر تغييرات الگوي فرهنگي ازدواج روستاي محمودآباد بررسي شده است. يافته هاي حاصل از اين پژوهش نشان مي دهد عوامل ميزان درآمد و سن ازدواج بيشترين تأثيرگذاري و نوع همسر يابي و همسر گزيني، ميزان درآمد، سبك برگزاري ازدواج بيشترين تأثيرپذيري و عوامل ميزان درآمد، سبك برگزاري ازدواج، نوع همسر يابي و همسر گزيني بيشترين تعاملات و روابط را با ساير عوامل دارا مي باشند.