تحليل پراكنش فضائي و مخاطرات بيماري هاي تنفسي در شهر تهران

امروز بيماري هاي تنفسي در قالب بيماري هاي واگيردار و بيماري هاي ناشي از مسائل زيست محيطي روز به روز در حال گسترش است و مطابق آمار سازمان بهداشت جهاني رتبه قابل توجهي را در بين بيماري هاي انساني دارد. كلانشهر تهران با رشد فزاينده جمعيت و منطقه شهري خود و همچنين آلودگي هوا، در معرض بروز روزافزون بيماري هاي تنفسي قرار گرفته است. تحليل الگوهاي مكاني زماني بيماري هاي تنفسي با استفاده از GIS در درك نحوه توزيع جغرافيايي و نيز مطالعات اپيدميولوژيك و بهداشت جامعه شهري تهران از اهميت زيادي برخوردار است. اين پژوهش كاربردي و توصيفي تحليلي با استفاده از آمار فضائي به تحليل مكاني زماني و نيز مدلسازي پخش فضائي اپيدميولوژي بيماري هاي تنفسي و مخاطرات آن در شهر تهران پرداخته است. جامعه آماري پژوهش، مناطق 22 گانه شهر تهران است كه داده هاي بيماران تنفسي در بازه زماني 1397 الي 1400(به تعداد 1995 نفر) با استفاده از نرم افزار ArcGIS مورد تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از خودهمبستگي فضايي نشان داد كه مناطق 13 و 14در شهر تهران در خوشه HH قرار دارند كه 9.09 درصد كل مناطق را تشكيل مي دهند. همچنين مناطق 4، 8، 13، 14 و 15 در لكه هاي داغ قرار دارند كه 22.72 درصد كل مناطق شهر تهران را تشكيل مي دهند. بررسي ها نشان داد كه عوامل فاصله و مجاورت مكاني با مناطق درگير بيماري هاي تنفسي از مهمترين علل پخش فضائي بيماري هاي تنفسي در سطح شهر تهران مي باشد كه از الگوي پخش فضائي سازش پذير تبعيت مي كند.