ارزيابي و سنجش شاخص‌هاي پايداري اجتماعي در محلات شهر پارس‌آباد(مغان)

در ايران، طي دهه‌هاي گذشته، مقياس محله حلقه‌ مغفول در نظام رسمي برنامه‌ريزي فضايي بوده است. هدف از اين پژوهش ارزيابي و سنجش شاخص‌هاي پايداري اجتماعي در محلات شهر پارس‌آباد مي‌باشد. پژوهش حاضر، از نوع پژوهش‌هاي توصيفي تحليلي و به لحاظ هدف كاربردي است. كه با استفاده از شيوه نمونه‌برداري تصادفي و از طريق فرمول كوكران و نمونه‌ها در حجم 275 نفر انتخاب‌شده‌اند. ابزارهاي اندازه‌گيري پژوهش پرسشنامه پايداري اجتماعي، و در محلات شهر پارس‌آباد جهت تعيين روايي پرسشنامه، از روايي محتوايي استفاده شد و براي تعيين پايايي دروني از روش آلفاي كرونباخ استفاده گرديد و قابل‌قبول برخوردار هستند. بحث از آزمون كولموگروف اسميرنف جهت طبيعي بودن داده‌ها استفاده شد. با تأييد نرمال بودن داده‌ها، براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از آزمون‌ پارامتريك رگرسيون چند متغيره جهت تعيين اثر متغير مستقل بر متغير وابسته عوامل تحقيق استفاده شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه وضعيت شاخص‌هاي پايداري اجتماعي در معناداري با محلات در شهر پارس‌آباد وجود دارد، لذا از اين نتايج مي‌توان دريافت كرد كه پايداري اجتماعي و نيز ايجاد نگرش مثبت در محلات شهري، كه منجر به مشاركت اجتماعي مي‌شود، استفاده نمود.