تحليل ساختاري مؤلفه‌هاي انگيزه، شدت بازديد و تجربه بر رضايتمندي و تمايلات رفتاري گردشگران در نواحي مقصد با تأكيد بر كوويد-19 (مطالعه موردي: استان مازندران)

همه‌گيري كوويد 19 تلفات بي‌سابقه‌اي بر سفر و گردشگري، زندگي و معيشت وارد كرده است. به دليل شيوع كوويد 19؛ رفتارها، خواسته‌ها و حتي ويژگي‌هاي افراد براي سفر تغيير كرده است. شناسايي تغيير رفتار مصرف‌كنندگان، به‌ويژه در انتخاب مقصد و خدمات، در بازسازي اعتماد ازدست‌رفته گردشگران و احياي گردشگري حياتي است. لذا هدف اين پژوهش، تحليل ساختاري مؤلفه‌هاي انگيزه، شدت بازديد و تجربه بر رضايتمندي و تمايلات رفتاري گردشگران در نواحي مقصد با تأكيد بر كوويد 19 در استان مازندران است. روش پژوهش، توصيفي–تحليلي مبتني بر پژوهش‌هاي ميداني است. جامعه آماري پژوهش را گردشگران ورودي به استان مازندران در زمان شيوع ويروس كوويد 19 تشكيل مي‌دهند. روش نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 385 برآورد شد. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي گردآوري‌شده توسط پرسشنامه با سؤالات بسته، با دو نرم‌افزار SPSS 27 و Smart PLS 3 انجام شد. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه از ميان متغيرهاي پژوهش، تجربه و شدت بازديد با رضايتمندي و تمايلات رفتاري رابطه معناداري دارند. انگيزه گردشگري با رضايتمندي و تمايلات رفتاري رابطه معناداري ندارد. همچنين بين رضايتمندي و تمايلات رفتاري نيز رابطه معناداري مشاهده نشد.