بررسي موانع گردشگري كودكان و ارائه راهكارهاي توسعه آن در ايران (مطالعه موردي: شهر مشهد)

اهميت مناسب بودن فضاهاي شهري براي گروه‌هاي مختلف استفاده كننده از اين فضاها، بر كسي پوشيده نيست. احداث محيط شهري سازگار با روحيات كودكان، سهم عمده‌اي در بلوغ اجتماعي و تكامل شخصيتي آنان خواهد داشت. تغيير در نوع زندگي و پيشرفت تكنولوژي در شهرها، به خصوص شهرهاي بزرگ، زندگي كودكان را تغيير داده است، كودكان از تجربه‌هاي روزانه در دنياي طبيعي جدا شده‌اند. هدف پژوهش حاضر ارزيابي فضاهاي فرهنگي، تفريحي و گردشگري شهر مشهد ويژه كودكان و بررسي موانع گردشگري كودكان و ارائه راهكارهاي توانمندي و توسعه آن در شهر مشهد بوده است كه شاخص‌هاي مورد بررسي را در سه بُعد كلي تقسم بندي كرده ايم كه عبارتند از: بعد فيزيكي ـ كالبدي، بعد بوم شناختي و بعد فرهنگي ـ اجتماعي. روش پژوهش توصيفي تحليلي مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي، بررسي‌هاي ميداني و پرسشنامه بوده كه تجزيه و تحليل اطلاعات با نرم افزار SPSS استفاده گرديد. يافته‌ها نشان مي‌دهد، از بين مكان‌هاي گردشگري شهر مشهد مجتمع كوهسنگي با ميانگين 3.8 نسبت به ديگر مكان‌ها از وضعيت بهتري در ارائه خدمات ويژه به كودكان برخوردار بوده در واقع اين عملكرد مديريت گردشگري در اين مكان بوده كه توانسته شرايط و امكانات بهتري را فراهم نمايد. در پايان با توجه به رابطه همبستگي (پيرسون و رگرسيون خطي) بين عملكرد مكانيزم‌هاي اجرايي نشان داد كه مكانيزم‌هاي اجرايي لازم جهت عملياتي نمودن آئين‌نامه‌ها، استانداردها و معيارهاي توسعه گردشگري كودكان در شهر مشهد وجود دارد اما اين مكانيزم‌ها به دلايلي موجب گرديده‌اند تا طرح‌هاي مرتبط با حوزه تحقيق، ابه طور كامل اجرا نشوند. بنابراين در مطالعه حاضر سعي شده است تا با بكارگيري فرآيند برنامه‌ريزي راهبردي ضمن شناسايي توانمندي‌ها و محدوديت‌هاي گردشگري ويژه كودكان در شهر مشهد راه‌كارهايي ارائه و راهبردهاي كاربردي براي بهبود فضاهاي تفريحي و گردشگري در بخش گردشگري كودكان در شهر مشهد تعيين شود.