ساماندهي فضايي مراكز امدادرساني اورژانس با استفاده از تحليل شبكه در محيط ArcGIS ( مطالعه موردي: پايگاه‌هاي فوريت‌هاي پزشكي شهر سنندج)

مراكز امدادرساني و اورژانس به‌عنوان مكاني جهت استقرار و انتظار خودروهاي امداد و نجات، ازجمله مراكز مهم و حياتي خدمات‌رساني هستند كه نقش مهمي را در تأمين ايمني و آسايش شهروندان و توسعه اقتصادي – اجتماعي شهرها ايفا مي‌كنند. بديهي است كه خدمات‌رساني به‌موقع و مطمئن توسط اين مراكز، مستلزم آرايش مناسب فضايي آن‌ها و مسيريابي بهينه سرويس‌هاي امدادرساني و اورژانس در حدفاصل بين محل پايگاه اورژانس تا محل حادثه و محل حادثه تا محل بيمارستان مي‌باشد. در تحقيق حاضر با انتخاب شهر سنندج به‌عنوان مطالعه موردي، سعي شده است ضمن استفاده عملياتي از قابليت‌هاي تحليل شبكه در محيط ArcGIS ، به ارائه الگوي مناسب در ساماندهي فضايي مراكز امدادرساني اورژانس در اين شهر پرداخته شود. در همين راستا ابتدا به آماده‌سازي و پردازش داده‌ها و لايه‌هاي اطلاعاتي مورداستفاده در فرايند تحليل شبكه همچون طول مسير، سرعت مسير، يك‌طرفه و دوطرفه بودن مسير، تقاطع‌هاي غير همسطح، و موقعيت پايگاه‌هاي اورژانس در سطح شهر، در محيط ArcGIS پرداخته‌شده و بعد از ايجاد Dataset مربوطه، به بارگذاري آن‌ها در چهارچوب مدل تحليل شبكه به‌عنوان يك مدل قابل‌اجرا و نمايش در محيط ArcGIS اقدام شد. طبق نتايج حاصل از پژوهش، عواملي چون وجود محدوده‌هاي ترافيكي، كمبود مراكز امدادرساني و همچنين عدم مكان‌گزيني مطلوب مراكز امدادرساني موجود ؛ باعث مي‌شود عملكرد مراكز اورژانس در خدمات‌رساني در حوزه فعاليت خود با ضعف همراه باشد. در برآيند اجراي تحقيق، ضمن ارائه الگوي بازنمايي شده از مسيرهاي مناسب و تعيين پايگاه‌هاي ارجحيت دار براي اعزام واحدهاي امدادي به محل حادثه در حداقل زمان ممكن، نواحي واقع در خارج از شعاع عملكرد بهينه پايگاه‌هاي اورژانس، مشخص‌شده و با توجه به آن موقعيت‌هاي بهينه براي استقرار واحدهاي اورژانس، در راستاي پوشش خدمات امدادرساني، در آستانه‌هاي زماني تعيين‌شده مشخص گرديدند.