تعيين پيشرانهاي كليدي موثر بر مديريت مخاطره مبتني بر ساختار با رويكرد آينده پژوهي (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

مخاطرات محيطي به عنوان يكي از مهمترين مباحث در حوزه‌هاي مختلف برنامه‌ريزي و طراحي شهري مطرح مي‌شود. مديريت مخاطره مبتني بر ساختار، يك روش مديريتي مبتني بر كاهش مخاطرات است كه در آن اقدامات پيشگيري و كاهش ضررهاي ناشي از مخاطرات در مراحل پيش از وقوع مخاطره انجام مي‌گيرد. در اين ميان علم آينده پژوهي؛ آمادگي براي آينده و بكار بردن منابع موجود، به بهترين وجه ممكن در راستاي ارزشها است كه بر برنامه‌ريزي و مديريت خطر بلايا تاثيرگذار مي‌باشد. در همين راستا؛ هدف پژوهش حاضر شناسايي پيشرانهاي كليدي موثر بر مديريت مخاطره مبتني بر ساختار با رويكرد آينده‌پژوهي در شهر اردبيل مي‌باشد. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر ماهيت، توصيفي تحليلي است. براي شناسايي متغيرها و شاخص‌ها از روش پيمايش محيطي استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق 35 نفر از افراد متخصص در حوزه مديريت مخاطرات مي‌باشد كه به صورت هدفمند انتخاب شده‌اند. براي سنجش و تجزيه و تحليل داده‌ها از روش جمع‌آوري و تلفيق قضاوت كارشناسان درباره موضوع پژوهش و نرم‌افزارهاي ميك مك و سناريو ويزارد بهره‌گرفته شده است. نتايج حاصل از خروجي نرم‌افزار ميك‌مك نشان مي‌دهد كه 7 عامل به عنوان عوامل كليدي بر مديريت مخاطره مبتني بر ساختار تاثيرگذار هستند. در ادامه براي هركدام از عوامل كليدي سه سناريو تعريف و با استفاده از نرم‌افزار سناريو ويزارد تجزيه و تحليل شد. براساس تحليل‌هاي كمّي نرم افزار سناريو ويزارد، دو سناريوي قوي، 129 سناريوي ضعيف و 10 سناريوي با سازگاري زياد به دست آمد. از بين اين سه گروه سناريو، سناريوهاي گروه سوم به عنوان سناريوي مطلوب انتخاب و درنهايت به سه گروه سناريوي طلايي، باوركردني و بحراني دسته‌بندي شدند.