الگوي پارادايمي تاب آوري معيشت روستايي(RRL) با رويكرد گراندد تئوري

تاب آوري و معيشت دو مقوله مهم در امر برنامه ريزي و توسعه به شمار مي آيد بطوري كه توجه به اين مقولات، توسعه و پيشرفت، و عدم توجه و ناديده انگاشتن آنها پيامدهاي جبران ناپذيري را در سطوح مختلف اقتصادي،اجتماعي،محيطي و كالبدي به دنبال خواهد داشت.هدف پژوهش حاضر بررسي الگوي پارادايمي تاب‌آوري معيشت روستايي در محدوده شهرستان اروميه مي باشد. جامعه آماري پژوهش را روستاهاي حاشيه درياچه اروميه (18روستا به عنوان نمونه)از شهرستان اروميه را تشيكل مي دهد. روش پژوهش براساس هدف ،كاربردي و براساس روش و ماهيت توصيفي تحليلي،كه مطالعه ميداني با روش كيفي مبتني بر گراندد تئوري داده بنياد (بر مبناي مصاحبه با متخصصان و ذي نفعان محلي،30نفر بصورت گروه كانوني در سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري، و كدگذاري گزينشي) انجام شد.نتايج نشان داد كه عوامل درون‌زا و برون‌زا مهمي به صورت مستقيم و غيرمستقيم در تضعيف و يا تقويت تاب‎آوري معيشت منطقه در ابعاد مختلف دخالت دارد. به عبارتي شرايط علّي موجود در تاب‎آوري معيشت روستايي در محدوده مورد مطالعه عبارتند از:1)علل انساني به تاب آوري معيشت(سياست هاي اقتصادي؛سياست هاي اجتماعي و آموزشي،سياست هاي زيست محيطي،سياست هاي زيرساخت ها(فيزيكي)، سياست هاي برنامه‌ريزي و ايدئولوژي) 2)علل محيطي به تاب آوري معيشت(مخاطرات طبيعي از جمله بارندگي،خشكسالي،سيل و تگرگ).همچنين شرايط مداخله گر در اين زمينه نقش تسهيل كننده و بازدارنده عوامل انساني و محيطي(اقليمي) بوده‌است.