سنجش تحولات ريخت شناسي شهراردبيل با بهره گيري از روش تحليل چيدمان فضا

با توجه به پويايي شهرها، تحول آن ها در طي زمان امري اجتناب ناپذير مي باشد. امروزه در مطالعه مسائل شهري، شناخت و تحليل مورفولوژي شهريي در بررسي پديده ها و تحولات آن ها از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. لذا هدف پژوهش حاضر سنجش تحولات ريخت شناسي شهراردبيل با بهره گيري از روش تحليل چيدمان فضا ( در چارچوب طرح ها و برنامه هاي شهراردبيل) مي باشد. در اين پژوهش جهت بررسي مورفولوژي شهر بر پايه تغييرات شاخص هم پيوندي داده هاي استخراج شده مربوط به وسيله تحليل نقشه خط محوري در Space Syntax Network و نرم افزار Arc Gis و. QGIS طي دوره هاي (1307 1340)و (1340 1355) مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج پژوهش نشان داد تفاضل ميان بالاترين و پايين ترين هم پيوندي در بافت شهراردبيل در دوره اول كمتر از دوره دوم مي باشد. اين امر بيانگر آن است كه شهر اردبيل در دوره 1307تا1340 نسبت به دوره 1340تا1355 داراي ساختار هم پيوند و خصوصيات همگن تري بوده است. در كل، براساس نتايج حاصل از اين مطالعه مي توان گفت كه يكي از مهمترين عوامل تاثيرگذار در تحولات بافت شهر اردبيل در طي گذر زمان تغييرات ميان همپيوندي ناشي از تغييرات كالبدي فضايي بوده است.