تحقق‌پذيري حكمروايي شايسته در فرايند بازآفريني پايدار بافت‌هاي ناكارآمد شهري (نمونه موردي:‌‌منطقه 17شهر‌تهران)

وجود بافت هاي ناكارآمد در نواحي شهري بالاخص در كلانشهر تهران به عنوان يكي از چالش هاي كاربردي مديريت شهري شناخته مي شود و لازمه مديريت آن، بهره مندي از اصول مديريتي كارآمد و مطلوب در مناطق مختلف مي باشد، وجود بافت متراكم و فرسوده در منطقه 17 شهر تهران همواره مورد توجه سياستگذاران شهري قرار گرفته است كه در اين شناخت اصول مديريتي به عنوان يك ضرورت كليدي به حساب مي آيد، با توجه به اهميت بازآفريني شهري بافت هاي ناكارآمد و بهره مندي از اصول مديريتي كارآمد، اين پژوهش به دنبال چگونگي تحقق پذيري حكمروايي شايسته در فرايند بازآفريني پايدار منطقه 17 تهران مي باشد، روش به صورت تحليلي و مطالعات كتابخانه اي و اسنادي مبتني بر داده ها و نقشه هاي موضوعي منتشر شده مي باشد. با توجه به بررسي‌هاي انجام شده، مي‌توان نتيجه گرفت كه حكمروايي شايسته در منطقه نياز به توجه بيشتر به مديريت شهري، توسعه پايدار، حفظ حقوق شهروندان، حفظ امنيت و آرامش عمومي و مشاركت شهروندي دارد. با اعمال اصول حكمروايي شايسته در اين منطقه، مي‌توان بهبود شرايط زندگي شهروندان و بهبود عملكرد نهادهاي مسئول مديريت شهري در اين منطقه را تضمين كرد.همچنين بر مبناي تحليل هاي صورت گرفته نشان دهنده اين است كه در كل، حكمروايي شايسته ، مي‌تواند بهبود وضعيت بافت ناكارآمد منطقه 17 تهران را تسهيل كند. همچنين، براي ايجاد يك حكومت شايسته، نياز به رعايت اصول اخلاقي، شفافيت، عدالت و توجه به نيازهاي شهروندان است.